#✒️myinstajournal✒️ – Τεύχος Μαρτίου

#✒️myinstajournal✒️ – Τεύχος Μαρτίου

Reading Time: 4 min

Πριν κανένα εξάμηνο (χοντρά – χοντρά), θέλοντας να γνωρίσω καλύτερα το Instagram, δημιούργησα ένα account και άρχισα να παίζω. Εκτός από την επικοινωνιακή, marketing & advertising αξία που πλέον έχει το μέσο για την ελληνική αγορά (περισσότερα για αυτό σε άρθρο στην Social Mind σύντομα) αποτελεί ξεκάθαρα μια μηχανή δημιουργικότητας. Τα δεκάδες χαρακτηριστικά του Instagram μπορούν να οδηγήσουν γρήγορα και εύκολα σε μαζική παραγωγή πρωτότυπου περιεχόμενου και σε διάφορους τρόπους οργάνωση αυτού του περιεχομένου.

Ένας από αυτούς, είναι τα hashtags. Οι περισσότεροι χρήστες του Instagram τα χρησιμοποιούν για να προωθήσουν τα posts τους σε όσα περισσότερα “μάτια” μπορούν. Και καλά κάνουν 🙂

Πως αλλιώς όμως μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα hashtag;

Στην πραγματικότητα ένα hashtag είναι μια ξεχωριστή σελίδα του Instagram η οποία συγκεντρώνει περιεχόμενο μαρκαρισμένο με το συγκεκριμένο hashtag στο κείμενό του. Ορίστε λοιπόν μια τέτοια σελίδα που ξεκίνησα εγώ χρησιμοποιώντας το hashtag #✒️myinstajournal✒️ .

Σε αυτήν ανεβάζω post που έχουν ένα μικρό απόσπασμα, με τη μορφή gif, από κλασικές ταινίες που μου αρέσουν. Τα gif αυτά συνήθως τα συνοδεύω με κείμενο που αφορά προσωπικές μου εμπειρίες που κάπως στο μυαλό μου συνδέονται με τις συγκεκριμένες ταινίες ή σκηνές.

Στην συνέχεια του post θα βρείτε τα 3 πρώτα τέτοια Instagram posts, που δημοσιεύθηκαν κατά το μήνα Μάρτιο του 2020. Μπορείτε να βρείτε και όσα έπονται, εδώ!

#✒️myinstajournal✒️ – Τεύχος Μαρτίου

Μοντέρνοι Καιροί (1936)

Στα 2000 θυμάμαι, είδαμε το “Μοντέρνοι Καιροί” με τον Charlie Chaplin σε μπομπίνα στο Πειραματικό Σχολείο Α.Π.Θ που μαθήτευσα.

Λίγο που ήμουν από μικρός λάτρης του retro / vintage, λίγο ο θρύλος του Charlie Chaplin και λίγο το “σύρσιμο” της μπομπίνας στο σκοτάδι, θυμάμαι πόσο πολύ αφοσιώθηκα.

Παρόλο που είμαι άνθρωπος της τεχνολογίας, εκτιμώ αφάνταστα την “από κοντά” επαφή. Το “Μοντέρνοι Καιροί” λοιπόν για εμένα δεν είναι μια αντίσταση στην εξέλιξη της τεχνολογίας.

Εκφράζει όλα εκείνα τα πράγματα στα οποία προσκωλούμαστε (άσκοπα πράγματα συνήθως) σε βάρος της αυθόρμητης, καθημερινής, μαγικής προσωπικής επαφής.

Ας το θυμηθούμε αυτό όταν πια δε θα χρειάζεται να μένουμε στο σπίτι και ας εκμεταλλευτούμε την μαγεία που μας προσφέρει η επαφή με ανθρώπους γύρω μας.

Είναι ανεκτίμητη!

***

The Miracle Worker (1962)

Πως “ξε-μαθαίνεις” κάτι που ήταν πραγματικότητά σου για χρόνια;

Η Έλεν Κέλερ είναι ένα κοριτσάκι που λίγο μετά την (φυσιολογική) γέννηση του χάνει ταυτόχρονα όραση, ακοή και ομιλία με αποτέλεσμα να μεγαλώνει με παντελή έλλειψη επικοινωνίας. Λειτουργεί με πρωτόγονα ένστικτα και φαίνεται στους γύρω της σαν αγρίμι.

Η Άννυ Σάλιβαν, μια ημίτυφλη δασκάλα εξειδικευμένη στην διαπαιδαγώγηση ατόμων ΑΜΕΑ (της εποχής) αναλαμβάνει να βρει έναν τρόπο να διδάξει στην Έλεν πως να επικοινωνεί με το περιβάλλον της.

Στο συγκεκριμένο απόσπασμα φαίνεται η στιγμή που δασκάλα και μαθήτρια έχουν για πρώτη φορά επικοινωνία όταν διαπιστώνουν ότι η μόνη λέξη που έμαθε η Έλεν, όσο ακόμη είχε τις αισθήσεις της όρασης, ακοής και ομιλίας, ήταν η λέξη “νερό”.

Και ξαφνικά, μαγικά, ανοίγει ένα εντελώς διαφορετικό κανάλι επικοινωνίας, ελεύθερο από κάθε αγκύλωση που υπήρχε ως τότε. Η Έλεν τα κατάφερε γιατί η Άννυ πάσχισε να βρει το κανάλι επικοινωνίας και παρέσυρε και την Έλεν σε αυτό.

Η Έλεν Κέλερ έγινε η πρώτη δασκάλα για παιδιά που αντιμετώπιζαν παρόμοια προβλήματα με εκείνη.

Το “Miracle Worker” (1962) είναι σίγουρα στο top 3 των καλύτερων ταινιών που έχω δει, αν όχι η καλύτερη.

Δεν συνιστώ να δείτε αυτήν την ταινία αν αισθάνεστε επιβαρυμένοι/ες ψυχολογικά από τον εγκλεισμό. Είναι όμως πολύ χρήσιμο αν μπορούμε να κρατάμε τα κανάλια επικοινωνίας με τους γύρω μας ανοικτά και την ίδια την επικοινωνία ποιοτική, όχι μόνο κατά τη διάρκεια της καραντίνας, αλλά και μετά.

***

Gilda (1946)

“Σε μισώ τόσο πολύ που θα κατέστρεφα στον εαυτό μου για να σε τραβήξω μαζί μου στην καταστροφή”.

Στην υπέροχη ταινία Gilda (1946) η Rita Hayworth δείχνει να μην μπορεί να κυριαρχήσει  στα συναισθήματά της και, εν τέλει, παραδίδεται εξουθενωμένη.

Το 2007 ήταν η πρώτη φορά που ένιωσα να με κυριεύει το συναίσθημα ολοκληρωτικά και να με παρασύρει σε ψυχολογικές καταστάσεις και συμπεριφορές που δυσκολευόμουν να αναγνωρίσω τον εαυτό μου.

Αν θέλω να είμαι ειλικρινείς, ακόμη συμβαίνει κάποιες φορές αλλά ευτυχώς είναι λίγες. Διαβάζοντας το βιβλίο που πρότεινα στο ακριβώς προηγούμενο post, “Η Αλγοριθμική Τέχνη των Αποφάσεων” μου θύμησε την περίοδο του 2007 που με τη σειρά της μου θύμισε την ταινία Gilda.

Πως διαχειρίζεσαι λοιπόν μια “εκτός εαυτού” “συναισθηματικά φορτισμένη” περίοδο;.

Καλά, σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ τον εαυτό μου ειδικό ή κατάλληλο να απαντήσω σε αυτό το ερώτημα, όμως μπορώ να σας πω 1-2 σκέψεις που ήταν βοηθητικές σε εμένα:.

1️⃣ Χρειάζεται ένα σημείο αναφοράς. Ποιο είναι το πλαίσιο αξιών, ποιος είναι ο πυρήνας του εαυτού, της σκέψης και της συμπεριφοράς μας τον οποίο γνωρίζουμε και είμαστε περήφανοι για αυτόν. Οτιδήποτε έξω από αυτό που μας κάνει να νιώθουμε άβολα ή ότι δεν είμαστε εμείς, προκαλείται από ερεθίσματα του περιβάλλοντος και ίσως πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε ως τέτοια.

2️⃣ Ποια είναι η πηγή τυχόν τέτοιων ερεθισμάτων; Πόσο εύκολα μπορούμε να τα αγνοήσουμε ή να τα αντιμετωπίσουμε μόνον όταν υποχρεωθούμε;

3️⃣ Στρατηγικά σκεπτόμενοι, η ηθική ικανοποίηση του να αποκρούσουμε ή ακόμη και να βλάψουμε κάποιον που μας αδίκησε, αξίζει την ενέργεια και δημιουργικότητα που θα χαλάσουμε για αυτόν τον σκοπό;

Τώρα τα παραπάνω δεν είναι διακόπτης που θα απομακρύνει το ψυχολογικό φορτίο. Δημιουργούν όμως μια ασπίδα “λογικής / στρατηγικής σκέψης” που θωρακίζει, εν μέρει, την ψυχή. Τουλάχιστον στην δική μου περίπτωση.

Gilda + “Η Αλγοριθμική Τέχνη των Αποφάσεων” = 💪.
Δοκιμάστε τα παρέα, τώρα που μένουμε στο σπιτι 😉.

Επίλογος

Αν όλα πάνε καλά η στήλη θα συνεχιστεί με ένα μηνιαίο άρθρο που θα “μαζεύει” αύτα τα mini posts του μήνα. Για πιο άμεση κατανάλωση μπορείτε να τα βρείτε όλα καθώς γράφονται εδώ ή να με ακολουθήσετε στο Instagram ώστε να τα βλέπετε στο timeline σας.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Προφανώς και αν κάποιος άλλο χρήστης του Instagram χρησιμοποιήσει το ίδιο hashtag στα post του, και αυτά θα εμφανίζονται μαζί με τα δικά σας. Για αυτόν τον λόγο φροντίστε να κάνετε τα δικά σας hashtags όσο πιο μοναδικά γίνεται χρησιμοποιώντας περίεργους συνδυασμούς λέξεων ή emojis (κάτι που στο Instagram είναι άλλωστε συνήθης πρακτική).

#StaySafe #StayHealthy #StayCreative

(Photo by Luke Chesser on Unsplash)

Splendide mendax *

Splendide mendax *

Reading Time: < 1 min

(* Υπέροχα λάθος. Οράτιος)

Τις τελευταίες ημέρες ίσως παρατηρήσατε στο Διαδίκτυο λογοπαίγνια, στοχευμένες δημοσιεύσεις ακόμη και διαφημίσεις που κάνουν χρήση του ζητήματος του κορωνοϊού με στόχο την προσοχή, την προβολή και την προώθηση.

Είμαι και εγώ υπέρ της σάτιρας και του χιούμορ, καθώς υπό περιπτώσεις μπορεί να είναι ευεργετικά.

Αισθάνομαι όμως ότι στην λεπτότητα κάποιων ζητημάτων – όπως η προστασία της ανθρώπινης ζωής και η διαφύλαξη της δημόσιας υγείας – δε χωράει πλάκα.

Το ότι μπορεί κάποιος να επιλέξει να χρησιμοποιήσει αυτό το θέμα για λόγους προβολής ή αισχροκέρδειας αναδεικνύει ακριβώς εκείνη την σκοτεινή, πρωτόγονη φύση που προσπαθούμε να αποτινάξουμε ως ανθρώπινο είδος, καθώς εξελισσόμαστε.

Καθώς λοιπόν η χώρα περνάει σε σκληρότερα μέτρα με στόχο την πρόληψη / αντιμετώπιση, ήθελα να μοιραστώ την ακόλουθη σκέψη.

Όλοι όσοι έχουν μια παρουσία στον digital χώρο και ιδιαίτερα στα social media, ας χρησιμοποιήσουν την επιρροή που ασκούνε για ενημέρωση, ψύχραιμη καθοδήγηση, θετική σκέψη και έμπνευση.

Ιδιαίτερα προς τους συναδέλφους αλλά και τον ευρύτερο κλάδο της επικοινωνίας (PR Companies, Marketing / Digital Marketing Agencies, Freelancers, Influencers, Δημοσιογράφους, κ.ο.κ.): είναι “χρυσή ευκαιρία” να δημιουργήσουμε ένα συλλογικό κύμα διαδικτυακής κοινωνικής ευθύνης, σχετικά με την ποιοτική ενημέρωση για ζητήματα που αφορούν την αντιμετώπιση της κρίσης του κορωνοϊού, με αίσθημα ευθύνης, ηθική και σεβασμό.

Φώτο: Ασθενής στην Wuhan βλέπει το ηλιοβασίλεμα μετά από έναν μήνα νοσηλείας!
Πηγή: asiaone

Δημιουργώντας ιστοσελίδες στην GDPR εποχή.

Δημιουργώντας ιστοσελίδες στην GDPR εποχή.

Reading Time: < 1 min

(το σεμινάριο πραγματοποιήθηκε στις 05/09/19 στο πλαίσιο του κύκλου σεμιναρίων Insurance Webinars της Insurance Innovation)

Μέρος 1/2
Μέρος 2/2

Περιγραφή

Με τον νέο Ευρωπαϊκό Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων (ΓΚΠΔ – GDPR) 2016/679 αλλάζει αρκετά ο τρόπος που προσεγγίζουμε τους επισκέπτες μιας ιστοσελίδας. Για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε να επικοινωνούμε αποδοτικά τις υπηρεσίες μας χρειάζεται να γίνουν μια σειρά από ενέργειες προκειμένου να διασφαλιστούν τα δικαιώματα των Ευρωπαίων Πολιτών που επισκέπτονται την ιστοσελίδα μας, που αφορούν τα προσωπικά τους δεδομένα χωρίς όμως να χάνουν τα κανάλια προώθησης (newsletters, email marketing, κ.ο.κ.) τη δυναμική και την αποτελεσματικότητά τους.

Σε αυτό το webinar θα δούμε κάποια tips για το πώς μπορούν να επιτευχθούν τα παραπάνω. Σημειώνουμε ότι το περιεχόμενο του webinar δεν αποτελεί νομική συμβουλευτική, ούτε οδηγό για τη συμμόρφωση με τον GDPR, υπηρεσίες για τις οποίες προτείνουμε οι ενδιαφερόμενοι να συμβουλεύονται κάποιον νομικό.

Σε ποιους απευθύνεται το webinar

Σε όλους τους επαγγελματίες ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές όλων των κατηγοριών, στελέχη ασφαλιστικών εταιριών, ιδιοκτήτες ασφαλιστικών επιχειρήσεων αλλά και σε νέους που έχουν επιλέξει να ασχοληθούν με την ασφαλιστική διαμεσολάβηση.

Θεματολογία

Πότε έχει νόημα εφαρμογής ο GDPR σε μια ιστοσελίδα; Πως επηρεάζει ο GDPR το newsletter μιας ιστοσελίδας; Ποιες είναι οι βασικές τεχνικές ενέργειες που χρειάζονται να γίνουν σε μια ιστοσελίδα για να έχει υποδομή συμμόρφωσης με τον GDPR; Ποια είναι τα συχνά λάθη που γίνονται σε μια ιστοσελίδα σε σχέση με τον GDPR;

34*

34*

Reading Time: 3 min* Με τον Don Rosa στην Thessaloniki Comic Convention 2019

Φέτος ήταν μια καλή χρονιά!

Υπήρξαν νίκες σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο, όπως επίσης πολλά ευτράπελα και δύσκολες καταστάσεις, αλλά κάνοντας τη σούμα με το μυαλό μου, θεωρώ ότι υπερτερούν τα θετικά. Μαζί με όλες αυτές τις εμπειρίες, ήρθαν και κάποια μαθήματα τα οποία θεωρώ ότι αξίζει να μοιραστώ.

~~~

Τα μαθήματα

~~~

Δεν μπορείς να δεις τη μεγάλη εικόνα όταν τρέχεις σαν παλαβός. Είτε πρόκειται για προσωπικούς στόχους, είτε για επαγγελματικούς, για σπουδές ή οικογένεια, αν δεν υπάρχουν κάποιοι στόχοι – σταθμοί, μια μεγάλη εικόνα, απλά βρίσκεις τον εαυτό σου παγιδευμένο στην καθημερινότητα να τρέχει πανικόβλητος. Το γεγονός ότι το καταλαβαίνει κανείς αυτό δε σημαίνει ότι αυτόματα σταματάει να το κάνει, αλλά είναι μια αρχή.

Το νόημα της ζωής είναι στα πράγματα που μας ζορίζουν…. τα οποία μάλιστα μπορούν να γίνουν μια πολύ ενδιαφέρουσα πρόκληση, αν τα δούμε ως τέτοια. Το δύσκολο εδώ έρχεται όταν στις προσωπικές μας δυσκολίες, έρχονται να προστεθούν και οι δυσκολίες άλλων ανθρώπων γύρω μας (οικογένεια, φίλοι, συνεργάτες, οτιδήποτε). Η προσωπική ανθεκτικότητα, σε τέτοια ζητήματα, είναι σίγουρα ένας ωραίος στόχος να θέσει κανείς. Με αυτήν εκπαιδευόμαστε να είμαστε λιγότερο γκρινιάρηδες και μπορούμε ευκολότερα να βοηθήσουμε τους γύρω μας.

…και για τα πράγματα που μας ζορίζουν σπάνια φταίνε άλλοι. Αν κατέληξες στην έρημο χωρίς νερό, δεν κατηγορείς αυτόν που δεν έφτιαξε τόσα χρόνια ένα πηγάδι, αρχίζεις και σκάβεις 😉 Ή αλλιώς να νιώθουμε ικανοποίηση που κάναμε το καλύτερο που μπορούσαμε και όχι μόνον όταν η κατάληξη ήταν αυτή που θέλαμε. Αυτό εδώ το άρθρο, περιγράφει μια ομιλία που είχα την τύχει να παρακολουθήσω κατά τη διάρκεια της χρονιάς η οποία, ούτε λίγο ούτε πολύ, προτείνει ότι το νόημα βρίσκεται στην διάθεση για προσπάθεια και όχι στο αποτέλεσμα.

Όταν κουραζόμαστε, πρέπει να σταματάμε. Προφανώς και έχουμε υποχρεώσεις (στους οικείους, στους πελάτες, στους φίλους, οπουδήποτε). Ενστικτωδώς όμως, αν είμαστε κουρασμένοι, μάλλον το αποτέλεσμα θα είναι τσαπατσούλικο. Πολλές φορές βέβαια οι ίδιοι δημιουργούμε υποχρεώσεις περισσότερες από αυτές στις οποίες μπορούμε να ανταποκριθούμε αλλά και αυτό μέσα στο πρόγραμμα είναι, οπότε ας μην αισθανόμαστε ενοχές όταν το κάνουμε. Η επιλογή που έχει να κάνει κάποιος, εφόσον τα πράγματα φθάσουν εκεί, είναι αν θα είναι ειλικρινής και θα ζητήσει παραπάνω χρόνο ή αν θα παραδώσει κάτι γρήγορα “να φεύγει”.

Αν σε επηρεάζουν τα σχόλια των άλλων, κάτι δικό σου πρέπει να λύσεις. Self explained! 😀

~~~

Χρήσιμες συνήθειες

~~~

Μια συνήθεια που ξεκίνησα την τελευταία φορά που έγραψα τέτοιο άρθρο (στα 31), συνεχίζω μέχρι σήμερα και με βοηθάει πολύ είναι οι μοναχικοί μεγάλοι περίπατοι (reflexion walks). Αυτό που κάνω συνήθως (προσπαθώ κάθε Σάββατο) είναι να επιλέγω μια ενδιαφέρουσα διαδρομή για βόλτα ή οποία διαρκεί γύρω στις 2 ώρες. Συνήθως ακούω μουσική, κάποιο βιβλίο σε ηχητική μορφή (audiobook) ή κάποια εκπομπή (podcast) και αρχίζω να επαναφέρω στη μνήμη τα σημαντικότερα γεγονότα της τελευταίας εβδομάδας. Συνήθως εστιάζω στα εξής:

Αν αφορά κάποιο συμβάν στο οποίο εμπλέκονται και άλλοι:

  • Ποια ήταν η στάση μου;
  • Ποια ήταν οι στάση των υπόλοιπων ατόμων;
  • Αν έβλεπα τον εαυτό μου με τα μάτια τους, θα μου άρεσε αυτό που είδα;

Αν αφορά κάποια στρατηγική επιλογή (π.χ. επαγγελματικά):

  • Ποια είναι τα άμεσα ελαττώματα που μπορώ να βρω στην επιλογή μας;
  • Υπήρχαν εναλλακτικές που αποκλείσαμε χωρίς ιδιαίτερη σκέψη και μπορεί να ήταν καλύτερες;
  • Υπήρχαν εναλλακτικές που δεν σκεφτήκαμε καν; Ήταν καλύτερες;

και τέλος, αν είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος με κάτι, το ξαναζώ 🙂

Σε περίπτωση που θέλετε να το δοκιμάσετε και αναζητάτε κάτι να ακούτε παράλληλα, μπορείτε να βρείτε 10 κλασικά audiobooks διαθέσιμα νόμιμα για δωρεάν κατέβασμα, με την ευγενική χορηγία του LibriVox, εδώ! Τα περισσότερα είναι δυστυχώς στα αγγλικά.

* Ο συγκεκριμένος τύπος άρθρου είναι “αντιγραφή” από το blog του Matt Mullenweg, του δημιουργού του WordPress. Κάθε χρόνο στα γενέθλιά του κάνει μια αναδρομή στην χρονιά που πέρασε και αναφέρει τα σημαντικά σημεία καθώς και τι θα ήθελε να έχει επιτύχει μέχρι τα επόμενα γενέθλια. Πρώτη φορά το πήρα μυρωδιά το 2008 στο άρθρο που έγραψε για τα 24α γενέθλιά του. Συνεχίζει ανελλιπώς από το 2003 έως σήμερα.

Άλλες χρονιές: 31, 34.

Podcast που αξίζει να ακούσεις: The art of manliness

Podcast που αξίζει να ακούσεις: The art of manliness

Reading Time: < 1 min

Η τελευταία πρόταση για το 2018 ακούει στο όνομα The Art of Manliness. Το podcast αυτοχαρακτηρίζεται ως podcast “για αγοράκια” με θεματολογία γύρω από ζητήματα που αφορούν την καθημερινότητα ενός άνδρα (ντύσιμο, επάγγελμα, στάση ζωής, περιποίηση, κ.ο.κ.) αλλά με μια vintage σκοπιά εξ Αμερικής. Ο οικοδεσπότης είναι ο Brett McKay και είναι μια ενδιαφέρουσα προσωπικότητα καθώς δείχνει να “το ζει” 😛

Το παρακάτω επεισόδιο τιτλοφορείται “The Spartan Regime” και είναι μια πολύ αναλυτική αναφορά στην αρχαία Σπάρτη. Φιλοξενούμενος είναι ο Paul Rahe ο οποίος είναι ο συγγραφέας μιας σειράς από βιβλία σχετικά με την στρατιωτική και πολιτική στρατηγική της αρχαίας Σπάρτης που θα εκδοθούν από το Yale University Press. Ακούγοντας το επεισόδιο μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση πόσο άνετα μιλούσαν για θέματα πολέμου, προφανώς από την ιστορική σκοπιά των πραγμάτων, και προσπαθούσα να φανταστώ τι θα συνέβαινε αν το podcast ήταν ελληνικό και οι συνομιλητές, Έλληνας podcaster και ακαδημαϊκός…

(Photo: Jean-Pierre Saint-Ours, Gericht über die Neugeborenen Spartas, oil on canvas, 1785, by Wikipedia)