Δημιουργώντας ένα podcast, πανεύκολα, με το anchor.fm

Reading Time: < 1 min

Πίσω στα 2007 είπαμε να το παίξουμε podcasters με μερικούς φίλους. Ξεκινήσαμε λοιπόν ένα podast ονόματι “Newscast” με γενική θεματολογία από την επικαιρότητα της εποχής. Η διαδικασία μας άρεσε τόσο πολύ που ξεκινήσαμε και δεύτερο podcast ονόματι “Food for thought”. Όλα τα επεισόδια είναι σήμερα διαθέσιμα στο Internet Archive κάτω από άδεια Creative Commons, Attribution, Share Alike 3.0. 

Η διαδικασία του podcast είχε πολύ πλάκα αλλά και κόπο. Εκτός από τον χρόνο της ηχογράφησης έπρεπε να τρώμε χρόνο για να βρούμε podsafe κομμάτια που θα “ντύσουν” μουσικά το επεισόδιο, να γίνει η μίξη, να προστεθεί το cover, να γραφτούν τα show notes, να ανέβει το μουσικό αρχείο στον server μας, να γίνει το σχετικό άρθρο στο website, κ.ο.κ. Ανά επεισόδιο λοιπόν ο χρόνος – πλην της ηχογράφησης – ήταν μεταξύ 2 και 3 ωρών.

Σήμερα, 12 χρόνια μετά αποφάσισα να δοκιμάσω το anchor.fm.  Το είχα στο κινητό μου εδώ και καιρό αλλά δεν το είχα δοκιμάσει. Η εμπειρία; Φοβερή:

  1. Ανοίγεις το app
  2. Ηχογραφείς τη φωνή σου
  3. Επιλέγεις μουσικό χαλί (που βρίσκεις μέσα στο app)
  4. Γράφεις τίτλο και περιγραφή για το επεισόδιο (μέσα από το app)
  5. Δημιουργείς το cover (επίσης μέσα από το app) με κείμενο και γραμματοσειρά της επιλογής σου αλλά και εικόνα από το unsplash. Εναλλακτικά ανεβάζεις έτοιμη εικόνα αν έχεις.
  6. Διαλέγεις σχετικά tags
  7. Δημοσιεύεις!

Η όλη διαδικασία πήρε 10 λεπτά (εκ των οποίων τα 5 χρειάστηκαν για να γράψω τις πληροφορίες του podcast οπότε για τις επόμενες φορές τα έχω ετοιμα). 

BONUS! Το app δημιούργησε επίσης ένα κανάλι για το podcast μου στο Spotify μερικά λεπτά μετά τη δημοσίευση!

Και όλα αυτά ΔΩΡΕΑΝ! 

Το αποτέλεσμα στο παρακάτω teaser…

UPDATE (26/12/19)! Το anchor έχει δημιουργήσει αυτόματα κανάλια εκτός από το Spotify σε: Google Podcasts, BeakerRadioPublic αλλά και ένα RSS Link για όποιον δε χρησιμοποιεί τις παραπάνω πλατφόρμες!

Στιγμές έμπνευσης στην digital μηχανή του κιμά!

Στιγμές έμπνευσης στην digital μηχανή του κιμά!

Reading Time: 3 min

Το άρθρο αυτό γράφεται με αφορμή τη διάκριση του Γιάννη Αντεντοκούνμπο, με αμέριστο θαυμασμό και σεβασμό για την επιτυχία και την στάση του!

Το 2017 ο Νίκος Γκάλης διακρίθηκε με την ένταξή του στο Hall of Fame του NBA. Δείτε το σχετικό βίντεο…

Ο καθένας μπορεί να έχει όποια γνώμη θέλει για τον Γκάλη, καλή ή κακή. Όμως στην ομιλία του εστιάζει στην ιστορία όπου ο αθλητισμός μπορεί να δώσει διέξοδο σε έναν νέο από τον εθισμό και αναφέρει ότι κατά τη γνώμη του αυτή είναι η ύψιστη υπηρεσία που μπορεί να προσφέρει ένας αθλητής στην κοινωνία.

Αν δείτε και άλλες ομιλίες αντίστοιχων βραβεύσεων άλλων αθλητών που μπήκαν στο Hall of Fame του NBA θα διαπιστώσετε ότι η ομιλία του Γκάλη είναι μια μικρή σχετικά ομιλία που επικεντρώνεται στην ευγνωμοσύνη που νιώθει για όλες τις ευκαιρίες που του έχουν δοθεί κατά τη διάρκεια της καριέρας του και τον οδήγησαν στην επιτυχία. Επικεντρώνεται επίσης σε όλα τα άτομα που τον βοήθησαν και προσπαθεί να μη ξεχάσει κάποιον.

Πριν λίγες ημέρες (2019) ο Γιάννης Αντεντοκούνμπο διακρίθηκε ως ο MVP παίκτης για το 2019 επίσης από το NBA. Δείτε το σχετικό βίντεο…

Ο καθένας μπορεί να έχει όποια γνώμη θέλει για τον Αντεντοκούνμπο. Καλή ή κακή. Στην ομιλία του εστιάζει κι αυτός στην ευγνωμοσύνη που νιώθει για τις ευκαιρίες που του έχουν δοθεί κατά τη διάρκεια της καριέρας του και τον οδήγησαν στην επιτυχία. Αν και βρίσκεται στο peak της καριέρας του, είναι ταπεινός, αυθεντικός και ειλικρινής. Δεν μπορεί να συγκρατήσει την συγκίνησή του και πασχίζει να τελειώσει την ομιλία του προσπαθώντας να ευχαριστήσει όλους τους ανθρώπους που τον βοήθησαν. Οι περισσότεροι από τους ανθρώπους αυτούς, που είναι παρόντες, επίσης δεν μπορούν να συγκρατήσουν τη συγκίνησή τους.

Αναφέρει τέλος το μαγικό και εντελώς ξένο (κατά την προσωπική μου άποψη) για το ήθος της εποχής “να θέλεις πάντοτε περισσότερα, αλλά ποτέ να μην είσαι αλαζόνας”.

Η ευκαιρία!

Τι μπορείς να κάνεις με δύο τέτοιες διακρίσεις και τα σχόλια δύο τέτοιων αθλητών που αποτελούν role models για υποψήφιους νέους αθλητές του μπάσκετ;

Πολλά πράγματα. Κατ’ αρχάς να τα αναπαράγεις και να προσπαθήσεις να γίνουν όσο πιο γνωστά γίνεται στους επίδοξους νέους αθλητές. Να φθάσουν στις ακαδημίες μπάσκετ και να “χρησιμοποιηθούν” από τα κυβερνητικά κανάλια που είναι επιφορτισμένα με την προώθηση του αθλητισμού για να προάγουν καλές και ηθικές αξίες.

Η πραγματικότητα ή αλλιώς η digital μηχανή του κιμά

Πίσω στην ψηφιακή γειτονιά του ελληνικού κράτους όμως, με τις εκλογές προ των πυλών, δεν μας πολύ ενδιαφέρει η προαγωγή του αθλητικού πνεύματος, των ηθικών αξιών. Δεν μας ενδιαφέρει καν να εμπνεύσουμε τους νέους αθλητές.

Τι μας ενδιαφέρει; Να ανάγουμε την επιτυχία του Αντεντοκούνμπο σε πολιτικό debate. Να το συνδέσουμε με το προσφυγικό ή με την καμπάνια του όποιου πολιτικού κόμματος που τον χρησιμοποίησε ή να θυμηθούμε παλαιότερα σχόλια πολιτικών και είτε να τα επικροτήσουμε είτε να τα επικρίνουμε.

Αποτέλεσμα (προσωπική άποψη και πάλι)… Η πολλή όμορφή ομιλία του Αντεντοκούνμπο ή αληθινή από καρδιάς συγκίνηση και τα δείγματα ταπεινότητας, εργατικότητας, αποφασιστικότητας που μπορεί να προσφέρει στο μυαλό ενός νέου ανθρώπου συνδέθηκαν με έννοιες όπως: κοινωνικός αποκλεισμός, ρατσισμός, πολιτική και κάποια από τα σχόλια στο διαδίκτυο αναδύουν σαρκασμό, μίσος, θυμό.

Τώρα ας σκεφτούμε το εξής. Είμαστε σε ένα καφενείο, με θαμώνες από διάφορες ηλικιακές ομάδες και μόλις 2 ανήλικα παιδιά που θέλουν να γίνουν μπασκετμπολίστες και συζητούσατε την διάκριση του Αντεντοκούνμπο.

Θα επιλέγαμε να σχολιάσουμε πολιτικά ζητήματα που αφορούν τον κοινωνικό αποκλεισμό, το μεταναστευτικό ή την στάση των πολιτικών κομμάτων απέναντι στον αθλητή, ή θα πασχίζαμε να εμπνεύσουμε τα παιδιά με αφορμή το αξιόλογο αυτό παράδειγμα;

Τώρα ας σκεφτούμε και κάτι άλλο. Ένα τέτοιο παιδί παρακολουθεί την πορεία του Αντεντοκούνμπο ή του Γκάλη διαδικτυακά από το tablet του μπαμπά του και θέλει να τους μοιάσει. Θέλει και αυτό να γίνει επιτυχημένος μπασκετμπολίστας. Ας σκεφτούμε τι σχόλια θα δει γύρω από την επιτυχία του Αντεντοκούνμπο. Ας σκεφτούμε αν θα το εμπνεύσουν…

(Image via Wikipedia)

34*

34*

Reading Time: 3 min* Με τον Don Rosa στην Thessaloniki Comic Convention 2019

Φέτος ήταν μια καλή χρονιά!

Υπήρξαν νίκες σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο, όπως επίσης πολλά ευτράπελα και δύσκολες καταστάσεις, αλλά κάνοντας τη σούμα με το μυαλό μου, θεωρώ ότι υπερτερούν τα θετικά. Μαζί με όλες αυτές τις εμπειρίες, ήρθαν και κάποια μαθήματα τα οποία θεωρώ ότι αξίζει να μοιραστώ.

~~~

Τα μαθήματα

~~~

Δεν μπορείς να δεις τη μεγάλη εικόνα όταν τρέχεις σαν παλαβός. Είτε πρόκειται για προσωπικούς στόχους, είτε για επαγγελματικούς, για σπουδές ή οικογένεια, αν δεν υπάρχουν κάποιοι στόχοι – σταθμοί, μια μεγάλη εικόνα, απλά βρίσκεις τον εαυτό σου παγιδευμένο στην καθημερινότητα να τρέχει πανικόβλητος. Το γεγονός ότι το καταλαβαίνει κανείς αυτό δε σημαίνει ότι αυτόματα σταματάει να το κάνει, αλλά είναι μια αρχή.

Το νόημα της ζωής είναι στα πράγματα που μας ζορίζουν…. τα οποία μάλιστα μπορούν να γίνουν μια πολύ ενδιαφέρουσα πρόκληση, αν τα δούμε ως τέτοια. Το δύσκολο εδώ έρχεται όταν στις προσωπικές μας δυσκολίες, έρχονται να προστεθούν και οι δυσκολίες άλλων ανθρώπων γύρω μας (οικογένεια, φίλοι, συνεργάτες, οτιδήποτε). Η προσωπική ανθεκτικότητα, σε τέτοια ζητήματα, είναι σίγουρα ένας ωραίος στόχος να θέσει κανείς. Με αυτήν εκπαιδευόμαστε να είμαστε λιγότερο γκρινιάρηδες και μπορούμε ευκολότερα να βοηθήσουμε τους γύρω μας.

…και για τα πράγματα που μας ζορίζουν σπάνια φταίνε άλλοι. Αν κατέληξες στην έρημο χωρίς νερό, δεν κατηγορείς αυτόν που δεν έφτιαξε τόσα χρόνια ένα πηγάδι, αρχίζεις και σκάβεις 😉 Ή αλλιώς να νιώθουμε ικανοποίηση που κάναμε το καλύτερο που μπορούσαμε και όχι μόνον όταν η κατάληξη ήταν αυτή που θέλαμε. Αυτό εδώ το άρθρο, περιγράφει μια ομιλία που είχα την τύχει να παρακολουθήσω κατά τη διάρκεια της χρονιάς η οποία, ούτε λίγο ούτε πολύ, προτείνει ότι το νόημα βρίσκεται στην διάθεση για προσπάθεια και όχι στο αποτέλεσμα.

Όταν κουραζόμαστε, πρέπει να σταματάμε. Προφανώς και έχουμε υποχρεώσεις (στους οικείους, στους πελάτες, στους φίλους, οπουδήποτε). Ενστικτωδώς όμως, αν είμαστε κουρασμένοι, μάλλον το αποτέλεσμα θα είναι τσαπατσούλικο. Πολλές φορές βέβαια οι ίδιοι δημιουργούμε υποχρεώσεις περισσότερες από αυτές στις οποίες μπορούμε να ανταποκριθούμε αλλά και αυτό μέσα στο πρόγραμμα είναι, οπότε ας μην αισθανόμαστε ενοχές όταν το κάνουμε. Η επιλογή που έχει να κάνει κάποιος, εφόσον τα πράγματα φθάσουν εκεί, είναι αν θα είναι ειλικρινής και θα ζητήσει παραπάνω χρόνο ή αν θα παραδώσει κάτι γρήγορα “να φεύγει”.

Αν σε επηρεάζουν τα σχόλια των άλλων, κάτι δικό σου πρέπει να λύσεις. Self explained! 😀

~~~

Χρήσιμες συνήθειες

~~~

Μια συνήθεια που ξεκίνησα την τελευταία φορά που έγραψα τέτοιο άρθρο (στα 31), συνεχίζω μέχρι σήμερα και με βοηθάει πολύ είναι οι μοναχικοί μεγάλοι περίπατοι (reflexion walks). Αυτό που κάνω συνήθως (προσπαθώ κάθε Σάββατο) είναι να επιλέγω μια ενδιαφέρουσα διαδρομή για βόλτα ή οποία διαρκεί γύρω στις 2 ώρες. Συνήθως ακούω μουσική, κάποιο βιβλίο σε ηχητική μορφή (audiobook) ή κάποια εκπομπή (podcast) και αρχίζω να επαναφέρω στη μνήμη τα σημαντικότερα γεγονότα της τελευταίας εβδομάδας. Συνήθως εστιάζω στα εξής:

Αν αφορά κάποιο συμβάν στο οποίο εμπλέκονται και άλλοι:

  • Ποια ήταν η στάση μου;
  • Ποια ήταν οι στάση των υπόλοιπων ατόμων;
  • Αν έβλεπα τον εαυτό μου με τα μάτια τους, θα μου άρεσε αυτό που είδα;

Αν αφορά κάποια στρατηγική επιλογή (π.χ. επαγγελματικά):

  • Ποια είναι τα άμεσα ελαττώματα που μπορώ να βρω στην επιλογή μας;
  • Υπήρχαν εναλλακτικές που αποκλείσαμε χωρίς ιδιαίτερη σκέψη και μπορεί να ήταν καλύτερες;
  • Υπήρχαν εναλλακτικές που δεν σκεφτήκαμε καν; Ήταν καλύτερες;

και τέλος, αν είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος με κάτι, το ξαναζώ 🙂

Σε περίπτωση που θέλετε να το δοκιμάσετε και αναζητάτε κάτι να ακούτε παράλληλα, μπορείτε να βρείτε 10 κλασικά audiobooks διαθέσιμα νόμιμα για δωρεάν κατέβασμα, με την ευγενική χορηγία του LibriVox, εδώ! Τα περισσότερα είναι δυστυχώς στα αγγλικά.

* Ο συγκεκριμένος τύπος άρθρου είναι “αντιγραφή” από το blog του Matt Mullenweg, του δημιουργού του WordPress. Κάθε χρόνο στα γενέθλιά του κάνει μια αναδρομή στην χρονιά που πέρασε και αναφέρει τα σημαντικά σημεία καθώς και τι θα ήθελε να έχει επιτύχει μέχρι τα επόμενα γενέθλια. Πρώτη φορά το πήρα μυρωδιά το 2008 στο άρθρο που έγραψε για τα 24α γενέθλιά του. Συνεχίζει ανελλιπώς από το 2003 έως σήμερα.

Άλλες χρονιές: 31, 34.

Podcast που αξίζει να ακούσεις: The art of manliness

Podcast που αξίζει να ακούσεις: The art of manliness

Reading Time: < 1 min

Η τελευταία πρόταση για το 2018 ακούει στο όνομα The Art of Manliness. Το podcast αυτοχαρακτηρίζεται ως podcast “για αγοράκια” με θεματολογία γύρω από ζητήματα που αφορούν την καθημερινότητα ενός άνδρα (ντύσιμο, επάγγελμα, στάση ζωής, περιποίηση, κ.ο.κ.) αλλά με μια vintage σκοπιά εξ Αμερικής. Ο οικοδεσπότης είναι ο Brett McKay και είναι μια ενδιαφέρουσα προσωπικότητα καθώς δείχνει να “το ζει” 😛

Το παρακάτω επεισόδιο τιτλοφορείται “The Spartan Regime” και είναι μια πολύ αναλυτική αναφορά στην αρχαία Σπάρτη. Φιλοξενούμενος είναι ο Paul Rahe ο οποίος είναι ο συγγραφέας μιας σειράς από βιβλία σχετικά με την στρατιωτική και πολιτική στρατηγική της αρχαίας Σπάρτης που θα εκδοθούν από το Yale University Press. Ακούγοντας το επεισόδιο μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση πόσο άνετα μιλούσαν για θέματα πολέμου, προφανώς από την ιστορική σκοπιά των πραγμάτων, και προσπαθούσα να φανταστώ τι θα συνέβαινε αν το podcast ήταν ελληνικό και οι συνομιλητές, Έλληνας podcaster και ακαδημαϊκός…

(Photo: Jean-Pierre Saint-Ours, Gericht über die Neugeborenen Spartas, oil on canvas, 1785, by Wikipedia)

Κάντο όπως η Κατερίνα Βρανά. Το μοναδικό πράγμα που χρειάζεται να αλλάξεις το 2019.

Κάντο όπως η Κατερίνα Βρανά. Το μοναδικό πράγμα που χρειάζεται να αλλάξεις το 2019.

Reading Time: < 1 min

Η Κατερίνα Βρανά είναι κωμικός. Την είδα για πρώτη φορά στο TedX Thessaloniki του 2012. Το 2017, καθώς βρίσκονταν σε περιοδεία στην Μαλαισία, αρρώστησε και κινδύνεψε σοβαρά η ζωή της. Στις 20 Δεκεμβρίου του 2018 συμμετείχε στην σειρά ομιλιών “Διάλογοι” του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος με την παρακάτω συνέντευξη έχοντας ακόμη εμφανή προβλήματα στην κίνηση, την όραση και την ομιλία της.

Ακούγοντάς την να μιλάει έχετε την ευκαιρία να γνωρίσετε έναν άνθρωπο με όνειρα και πάθος για ζωή. Είναι επίσης σημαντικό ότι επιλέγει να μιλήσει δημόσια, με στόχο να απενοχοποιήσει την έννοια της ατέλειας και του ανθρώπου που βιώνει κινητικά προβλήματα, προβλήματα όρασης, κ.ο.κ. Με ιδιαίτερα όμορφο και χιουμοριστικό τρόπο μας παρακινεί να σκεφθούμε πως η λύση δεν είναι να “κρύψουμε” την ιδιαιτερότητα, αλλά να την εξυπηρετήσουμε και βρούμε τρόπους που να διευκολύνουν όλους μας.

Τέλος, και σημαντικότερο, αποδεικνύει έμπρακτα ότι η θετική σκέψη και το χιούμορ είναι μακράν αποτελεσματικότερα από την μιζέρια, την γκρίνια και το παράπονο και μπορούν πραγματικά να απεγκλωβίσουν τον άνθρωπο ακόμη και από τις δυσκολότερες καταστάσεις.

Νομίζω πως όταν φοβάσαι κάτι του δίνεις πολλή δύναμη και έλεγχο πάνω στη ζωή σου! ~Κατερίνα Βρανά Click To Tweet

Η Κατερίνα Βρανά είναι έξυπνη και διασκεδαστική. Το 2019 γίνε όπως η Κατερίνα Βρανά!

(Image: www.thekaterinavrana.com)