Στιγμές έμπνευσης στην digital μηχανή του κιμά!

(image via Wikipedia)

Το άρθρο αυτό γράφεται με αφορμή τη διάκριση του Γιάννη Αντεντοκούνμπο, με αμέριστο θαυμασμό και σεβασμό για την επιτυχία και την στάση του!

Το 2017 ο Νίκος Γκάλης διακρίθηκε με την ένταξή του στο Hall of Fame του NBA. Δείτε το σχετικό βίντεο…

Ο καθένας μπορεί να έχει όποια γνώμη θέλει για τον Γκάλη, καλή ή κακή. Όμως στην ομιλία του εστιάζει στην ιστορία όπου ο αθλητισμός μπορεί να δώσει διέξοδο σε έναν νέο από τον εθισμό και αναφέρει ότι κατά τη γνώμη του αυτή είναι η ύψιστη υπηρεσία που μπορεί να προσφέρει ένας αθλητής στην κοινωνία.

Αν δείτε και άλλες ομιλίες αντίστοιχων βραβεύσεων άλλων αθλητών που μπήκαν στο Hall of Fame του NBA θα διαπιστώσετε ότι η ομιλία του Γκάλη είναι μια μικρή σχετικά ομιλία που επικεντρώνεται στην ευγνωμοσύνη που νιώθει για όλες τις ευκαιρίες που του έχουν δοθεί κατά τη διάρκεια της καριέρας του και τον οδήγησαν στην επιτυχία. Επικεντρώνεται επίσης σε όλα τα άτομα που τον βοήθησαν και προσπαθεί να μη ξεχάσει κάποιον.

Πριν λίγες ημέρες (2019) ο Γιάννης Αντεντοκούνμπο διακρίθηκε ως ο MVP παίκτης για το 2019 επίσης από το NBA. Δείτε το σχετικό βίντεο…

Ο καθένας μπορεί να έχει όποια γνώμη θέλει για τον Αντεντοκούνμπο. Καλή ή κακή. Στην ομιλία του εστιάζει κι αυτός στην ευγνωμοσύνη που νιώθει για τις ευκαιρίες που του έχουν δοθεί κατά τη διάρκεια της καριέρας του και τον οδήγησαν στην επιτυχία. Αν και βρίσκεται στο peak της καριέρας του, είναι ταπεινός, αυθεντικός και ειλικρινής. Δεν μπορεί να συγκρατήσει την συγκίνησή του και πασχίζει να τελειώσει την ομιλία του προσπαθώντας να ευχαριστήσει όλους τους ανθρώπους που τον βοήθησαν. Οι περισσότεροι από τους ανθρώπους αυτούς, που είναι παρόντες, επίσης δεν μπορούν να συγκρατήσουν τη συγκίνησή τους.

Αναφέρει τέλος το μαγικό και εντελώς ξένο (κατά την προσωπική μου άποψη) για το ήθος της εποχής “να θέλεις πάντοτε περισσότερα, αλλά ποτέ να μην είσαι αλαζόνας”.

Η ευκαιρία!

Τι μπορείς να κάνεις με δύο τέτοιες διακρίσεις και τα σχόλια δύο τέτοιων αθλητών που αποτελούν role models για υποψήφιους νέους αθλητές του μπάσκετ;

Πολλά πράγματα. Κατ’ αρχάς να τα αναπαράγεις και να προσπαθήσεις να γίνουν όσο πιο γνωστά γίνεται στους επίδοξους νέους αθλητές. Να φθάσουν στις ακαδημίες μπάσκετ και να “χρησιμοποιηθούν” από τα κυβερνητικά κανάλια που είναι επιφορτισμένα με την προώθηση του αθλητισμού για να προάγουν καλές και ηθικές αξίες.

Η πραγματικότητα ή αλλιώς η digital μηχανή του κιμά

Πίσω στην ψηφιακή γειτονιά του ελληνικού κράτους όμως, με τις εκλογές προ των πυλών, δεν μας πολύ ενδιαφέρει η προαγωγή του αθλητικού πνεύματος, των ηθικών αξιών. Δεν μας ενδιαφέρει καν να εμπνεύσουμε τους νέους αθλητές.

Τι μας ενδιαφέρει; Να ανάγουμε την επιτυχία του Αντεντοκούνμπο σε πολιτικό debate. Να το συνδέσουμε με το προσφυγικό ή με την καμπάνια του όποιου πολιτικού κόμματος που τον χρησιμοποίησε ή να θυμηθούμε παλαιότερα σχόλια πολιτικών και είτε να τα επικροτήσουμε είτε να τα επικρίνουμε.

Αποτέλεσμα (προσωπική άποψη και πάλι)… Η πολλή όμορφή ομιλία του Αντεντοκούνμπο ή αληθινή από καρδιάς συγκίνηση και τα δείγματα ταπεινότητας, εργατικότητας, αποφασιστικότητας που μπορεί να προσφέρει στο μυαλό ενός νέου ανθρώπου συνδέθηκαν με έννοιες όπως: κοινωνικός αποκλεισμός, ρατσισμός, πολιτική και κάποια από τα σχόλια στο διαδίκτυο αναδύουν σαρκασμό, μίσος, θυμό.

Τώρα ας σκεφτούμε το εξής. Είμαστε σε ένα καφενείο, με θαμώνες από διάφορες ηλικιακές ομάδες και μόλις 2 ανήλικα παιδιά που θέλουν να γίνουν μπασκετμπολίστες και συζητούσατε την διάκριση του Αντεντοκούνμπο.

Θα επιλέγαμε να σχολιάσουμε πολιτικά ζητήματα που αφορούν τον κοινωνικό αποκλεισμό, το μεταναστευτικό ή την στάση των πολιτικών κομμάτων απέναντι στον αθλητή, ή θα πασχίζαμε να εμπνεύσουμε τα παιδιά με αφορμή το αξιόλογο αυτό παράδειγμα;

Τώρα ας σκεφτούμε και κάτι άλλο. Ένα τέτοιο παιδί παρακολουθεί την πορεία του Αντεντοκούνμπο ή του Γκάλη διαδικτυακά από το tablet του μπαμπά του και θέλει να τους μοιάσει. Θέλει και αυτό να γίνει επιτυχημένος μπασκετμπολίστας. Ας σκεφτούμε τι σχόλια θα δει γύρω από την επιτυχία του Αντεντοκούνμπο. Ας σκεφτούμε αν θα το εμπνεύσουν…

34*

Φέτος ήταν μια καλή χρονιά!


(Με τον Don Rosa στην Thessaloniki Comic Convention 2019)

Υπήρξαν νίκες σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο, όπως επίσης πολλά ευτράπελα και δύσκολες καταστάσεις, αλλά κάνοντας τη σούμα με το μυαλό μου, θεωρώ ότι υπερτερούν τα θετικά. Μαζί με όλες αυτές τις εμπειρίες, ήρθαν και κάποια μαθήματα τα οποία θεωρώ ότι αξίζει να μοιραστώ.

~~~

Τα μαθήματα

~~~

Δεν μπορείς να δεις τη μεγάλη εικόνα όταν τρέχεις σαν παλαβός. Είτε πρόκειται για προσωπικούς στόχους, είτε για επαγγελματικούς, για σπουδές ή οικογένεια, αν δεν υπάρχουν κάποιοι στόχοι – σταθμοί, μια μεγάλη εικόνα, απλά βρίσκεις τον εαυτό σου παγιδευμένο στην καθημερινότητα να τρέχει πανικόβλητος. Το γεγονός ότι το καταλαβαίνει κανείς αυτό δε σημαίνει ότι αυτόματα σταματάει να το κάνει, αλλά είναι μια αρχή.

Το νόημα της ζωής είναι στα πράγματα που μας ζορίζουν…. τα οποία μάλιστα μπορούν να γίνουν μια πολύ ενδιαφέρουσα πρόκληση, αν τα δούμε ως τέτοια. Το δύσκολο εδώ έρχεται όταν στις προσωπικές μας δυσκολίες, έρχονται να προστεθούν και οι δυσκολίες άλλων ανθρώπων γύρω μας (οικογένεια, φίλοι, συνεργάτες, οτιδήποτε). Η προσωπική ανθεκτικότητα, σε τέτοια ζητήματα, είναι σίγουρα ένας ωραίος στόχος να θέσει κανείς. Με αυτήν εκπαιδευόμαστε να είμαστε λιγότερο γκρινιάρηδες και μπορούμε ευκολότερα να βοηθήσουμε τους γύρω μας.

…και για τα πράγματα που μας ζορίζουν σπάνια φταίνε άλλοι. Αν κατέληξες στην έρημο χωρίς νερό, δεν κατηγορείς αυτόν που δεν έφτιαξε τόσα χρόνια ένα πηγάδι, αρχίζεις και σκάβεις 😉 Ή αλλιώς να νιώθουμε ικανοποίηση που κάναμε το καλύτερο που μπορούσαμε και όχι μόνον όταν η κατάληξη ήταν αυτή που θέλαμε. Αυτό εδώ το άρθρο, περιγράφει μια ομιλία που είχα την τύχει να παρακολουθήσω κατά τη διάρκεια της χρονιάς η οποία, ούτε λίγο ούτε πολύ, προτείνει ότι το νόημα βρίσκεται στην διάθεση για προσπάθεια και όχι στο αποτέλεσμα.

Όταν κουραζόμαστε, πρέπει να σταματάμε. Προφανώς και έχουμε υποχρεώσεις (στους οικείους, στους πελάτες, στους φίλους, οπουδήποτε). Ενστικτωδώς όμως, αν είμαστε κουρασμένοι, μάλλον το αποτέλεσμα θα είναι τσαπατσούλικο. Πολλές φορές βέβαια οι ίδιοι δημιουργούμε υποχρεώσεις περισσότερες από αυτές στις οποίες μπορούμε να ανταποκριθούμε αλλά και αυτό μέσα στο πρόγραμμα είναι, οπότε ας μην αισθανόμαστε ενοχές όταν το κάνουμε. Η επιλογή που έχει να κάνει κάποιος, εφόσον τα πράγματα φθάσουν εκεί, είναι αν θα είναι ειλικρινής και θα ζητήσει παραπάνω χρόνο ή αν θα παραδώσει κάτι γρήγορα “να φεύγει”.

Αν σε επηρεάζουν τα σχόλια των άλλων, κάτι δικό σου πρέπει να λύσεις. Self explained! 😀

~~~

Χρήσιμες συνήθειες

~~~

Μια συνήθεια που ξεκίνησα την τελευταία φορά που έγραψα τέτοιο άρθρο (στα 31), συνεχίζω μέχρι σήμερα και με βοηθάει πολύ είναι οι μοναχικοί μεγάλοι περίπατοι (reflexion walks). Αυτό που κάνω συνήθως (προσπαθώ κάθε Σάββατο) είναι να επιλέγω μια ενδιαφέρουσα διαδρομή για βόλτα ή οποία διαρκεί γύρω στις 2 ώρες. Συνήθως ακούω μουσική, κάποιο βιβλίο σε ηχητική μορφή (audiobook) ή κάποια εκπομπή (podcast) και αρχίζω να επαναφέρω στη μνήμη τα σημαντικότερα γεγονότα της τελευταίας εβδομάδας. Συνήθως εστιάζω στα εξής:

Αν αφορά κάποιο συμβάν στο οποίο εμπλέκονται και άλλοι:

  • Ποια ήταν η στάση μου;
  • Ποια ήταν οι στάση των υπόλοιπων ατόμων;
  • Αν έβλεπα τον εαυτό μου με τα μάτια τους, θα μου άρεσε αυτό που είδα;

Αν αφορά κάποια στρατηγική επιλογή (π.χ. επαγγελματικά):

  • Ποια είναι τα άμεσα ελαττώματα που μπορώ να βρω στην επιλογή μας;
  • Υπήρχαν εναλλακτικές που αποκλείσαμε χωρίς ιδιαίτερη σκέψη και μπορεί να ήταν καλύτερες;
  • Υπήρχαν εναλλακτικές που δεν σκεφτήκαμε καν; Ήταν καλύτερες;

και τέλος, αν είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος με κάτι, το ξαναζώ 🙂

Σε περίπτωση που θέλετε να το δοκιμάσετε και αναζητάτε κάτι να ακούτε παράλληλα, μπορείτε να βρείτε 10 κλασικά audiobooks διαθέσιμα νόμιμα για δωρεάν κατέβασμα, με την ευγενική χορηγία του LibriVox, εδώ! Τα περισσότερα είναι δυστυχώς στα αγγλικά.

* Ο συγκεκριμένος τύπος άρθρου είναι “αντιγραφή” από το blog του Matt Mullenweg, του δημιουργού του WordPress. Κάθε χρόνο στα γενέθλιά του κάνει μια αναδρομή στην χρονιά που πέρασε και αναφέρει τα σημαντικά σημεία καθώς και τι θα ήθελε να έχει επιτύχει μέχρι τα επόμενα γενέθλια. Πρώτη φορά το πήρα μυρωδιά το 2008 στο άρθρο που έγραψε για τα 24α γενέθλιά του. Συνεχίζει ανελλιπώς από το 2003 έως σήμερα.

Άλλες χρονιές: 31, 34.

Podcast που αξίζει να ακούσεις: The art of manliness

(Jean-Pierre Saint-Ours, Gericht über die Neugeborenen Spartas, oil on canvas, 1785)

Η τελευταία πρόταση για το 2018 ακούει στο όνομα The Art of Manliness. Το podcast αυτοχαρακτηρίζεται ως podcast “για αγοράκια” με θεματολογία γύρω από ζητήματα που αφορούν την καθημερινότητα ενός άνδρα (ντύσιμο, επάγγελμα, στάση ζωής, περιποίηση, κ.ο.κ.) αλλά με μια vintage σκοπιά εξ Αμερικής. Ο οικοδεσπότης είναι ο Brett McKay και είναι μια ενδιαφέρουσα προσωπικότητα καθώς δείχνει να “το ζει” 😛

Το παρακάτω επεισόδιο τιτλοφορείται “The Spartan Regime” και είναι μια πολύ αναλυτική αναφορά στην αρχαία Σπάρτη. Φιλοξενούμενος είναι ο Paul Rahe ο οποίος είναι ο συγγραφέας μιας σειράς από βιβλία σχετικά με την στρατιωτική και πολιτική στρατηγική της αρχαίας Σπάρτης που θα εκδοθούν από το Yale University Press. Ακούγοντας το επεισόδιο μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση πόσο άνετα μιλούσαν για θέματα πολέμου, προφανώς από την ιστορική σκοπιά των πραγμάτων, και προσπαθούσα να φανταστώ τι θα συνέβαινε αν το podcast ήταν ελληνικό και οι συνομιλητές, Έλληνας podcaster και ακαδημαϊκός…

(Image by Wikipedia)

Κάντο όπως η Κατερίνα Βρανά. Το μοναδικό πράγμα που χρειάζεται να αλλάξεις το 2019.

Η Κατερίνα Βρανά είναι κωμικός. Την είδα για πρώτη φορά στο TedX Thessaloniki του 2012. Το 2017, καθώς βρίσκονταν σε περιοδεία στην Μαλαισία, αρρώστησε και κινδύνεψε σοβαρά η ζωή της. Στις 20 Δεκεμβρίου του 2018 συμμετείχε στην σειρά ομιλιών “Διάλογοι” του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος με την παρακάτω συνέντευξη έχοντας ακόμη εμφανή προβλήματα στην κίνηση, την όραση και την ομιλία της.

Ακούγοντάς την να μιλάει έχετε την ευκαιρία να γνωρίσετε έναν άνθρωπο με όνειρα και πάθος για ζωή. Είναι επίσης σημαντικό ότι επιλέγει να μιλήσει δημόσια, με στόχο να απενοχοποιήσει την έννοια της ατέλειας και του ανθρώπου που βιώνει κινητικά προβλήματα, προβλήματα όρασης, κ.ο.κ. Με ιδιαίτερα όμορφο και χιουμοριστικό τρόπο μας παρακινεί να σκεφθούμε πως η λύση δεν είναι να “κρύψουμε” την ιδιαιτερότητα, αλλά να την εξυπηρετήσουμε και βρούμε τρόπους που να διευκολύνουν όλους μας.

Τέλος, και σημαντικότερο, αποδεικνύει έμπρακτα ότι η θετική σκέψη και το χιούμορ είναι μακράν αποτελεσματικότερα από την μιζέρια, την γκρίνια και το παράπονο και μπορούν πραγματικά να απεγκλωβίσουν τον άνθρωπο ακόμη και από τις δυσκολότερες καταστάσεις.

Νομίζω πως όταν φοβάσαι κάτι του δίνεις πολλή δύναμη και έλεγχο πάνω στη ζωή σου!
~Κατερίνα Βρανά

Η Κατερίνα Βρανά είναι έξυπνη και διασκεδαστική. Το 2019 γίνε όπως η Κατερίνα Βρανά!

(Image Credit: www.thekaterinavrana.com)

Όλα όσα δεν κατάλαβες από τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, σε λιγότερο από 10 λεπτά

hobbit house

Εάν έχετε ασχοληθεί με το έργο του Τόλκιν λίγο περισσότερο από το να δείτε απλά την τριλογία “Άρχοντας των Δαχτυλιδιών” θα έχετε διαπιστώσει πως ο “κόσμος” του Τόλκιν είναι γεμάτος από πλάσματα, περίεργα ονόματα, γλώσσες, κ.ο.κ., και γενικά είναι πολύ δύσκολο να βγάλεις άκρη. Αν μιλήσετε με μυημένους θα σας υποδείξουν να διαβάσετε το βιβλίο “Το Σιλμαρίλλιον” το οποίο είναι, κατά κάποιο τρόπο η θεογονία του κόσμου του Τόλκιν και εξηγεί αναλυτικά όλα όσα θα βρείτε στις ταινίες αλλά και στα υπόλοιπα βιβλία.

Αν επιλέξετε να το διαβάσετε… καλή τύχη! Το πιθανότερο είναι ότι μετά από τα πρώτα ένα – δύο κεφάλαια θα γίνει το κεφάλι σας καζάνι από τα πολλά ονόματα. Οι πιο θαρραλέοι αναγνώστες σε εκείνη τη φάση ξεκινούν να κρατούν σημειώσεις και οι υπόλοιποι απλά παραιτούνται 🙂

Αν είστε όμως αποφασισμένοι να μάθετε τι συμβαίνει με τον Τόλκιν, αλλά όχι υπομονετικοί στο να αντιμετωπίσετε το Σιλμαρίλλιον σαν μάθημα προς εξέταση στο πανεπιστήμιο, το υπόλοιπο άρθρο μπορεί να σας φανεί χρήσιμο. Ακολουθούν δύο videos μικρού μήκους στα οποία ο δημιουργός εξηγεί με πολύ περιληπτικό αλλά ουσιαστικό τρόπο όλα όσα πρέπει να γνωρίζει κάποιος για τον κόσμο του Τόλκιν.

Σε αυτό το video ουσιαστικά παρακολουθούμε ένα ρεζουμέ του Σιλμαρίλλιον το οποίο εξηγεί τις βασικές φυλές (ξωτικά, νάνους, ανθρώπους, κ.ο.κ.) την θεογονία (πως προέκυψαν όλα αυτά από αρχής κόσμου) και το background των “καλών” και των “κακών”…

Σε αυτό το video παρακολουθούμε ένα ρεζουμέ της τριλογίας “Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών” με έμφαση στην ιστορία του δαχτυλιδιού του Σάουρον και των άλλων δαχτυλιδιών. Δεν είναι κουλ να το δείτε αν δεν έχετε δει τις ταινίες (γιατί έχει κάποια spoilers) αλλά αν έχετε δει την ταινία θα καταλάβετε πολλά πράγματα μετά από αυτό το video.

Τα παραπάνω videos δημιουργήθηκαν από τον CGP Grey και η ποιότητά τους με κάνει για μια ακόμη φορά να αναρωτιέμαι που βρίσκει τόσο πολύ ελεύθερο χρόνο ο κόσμος και γιατί εγώ δεν μπορώ να κάνω το ίδιο 😛 Παρόλα αυτά η δουλειά είναι εξαιρετική κατά την προσωπική μου άποψη και, επειδή την λαμβάνετε δωρεάν, αν πιστεύετε ότι το παλικάρι αξίζει να ανταμειφθεί ακολουθήστε τις οδηγίες στο τέλος των videos.

Μπορείτε επίσης, στο site Ask About Middle Earth, να βρείτε και άλλα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα όπως το “The Silmarillion Reader’s Guide”, έναν εικονογραφημένο οδηγό που σας βοηθά να βγάλετε μια άκρη εάν αποφασίσετε να διαβάσετε το Σιλμαρίλλιον.

Errata:

  • τα videos είναι δημιούργημα του CGP Grey και όχι του ιδιοκτήτη του Ask About Middle Earth. Η αλήθεια αποκαταστάθηκε χάρη στην πολύτιμη βοήθεια του Ilias Tsompanidis.

(Πηγή: openculture.com, Φωτογραφία: Andres Iga / Unsplash)

Podcast που αξίζει να ακούσεις: This Week In Tech (TwIT)

Η πρόταση αυτού του μήνα είναι ένα πολύ παλιό και αγαπημένο podcast (στα αγγλικά) το οποίο ακούω από φοιτητής. Πρόκειται για το This Week In Tech του δικτύου TWiT το οποίο ξεκίνησε τον Απριλίου του 2005 και, μέχρι σήμερα, σε εβδομαδιαία βάση μαζεύει όλα τα νέα γύρω από την τεχνολογία. Οικοδεσπότης της εκπομπής είναι ο Leo Laporte, παλιά καραβάνα στον χώρο του tech journalism. Οι εκπομπές διατίθενται τόσο σε μορφή ήχου όσο και video.

Επέλεξα το παρακάτω επεισόδιο γιατί γίνεται μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση (μεταξύ άλλων) για τις εξελίξεις γύρω από την εταιρία Facebook, τα προσωπικά δεδομένα και την στάση του πολιτικού κόσμου της Αμερικής γύρω από το ζήτημα της χρήσης και εμπορευματοποίησης των προσωπικών δεδομένων από εταιρίες όπως η Facebook.

How to format your SD card to EXT4 for Dropbox compatibility in Ubuntu

I am using a low cost laptop for everyday work (browsing, productivity apps for office work and so forth). The main pro of this type of laptop is the low cost, as I already mentioned, whereas the basic con is speed and hard disk limitation. The solution for the latter cis to add a SD memory card that serves as a permanent external drive.

So I have set up my laptop with Ubuntu 18.04 LTS, improving the speed and memory management dramatically and I bought an SD 32GB memory card which I formatted as NTFS in order to be able to plug it both in my laptop that runs Linux and also, if needed, to Windows machines.

One of the top reasons I needed extra space was to be able to sync my Dropbox account with my laptop since I usually need to work on documents when I am away of office i.e. when traveling.

At some point I received an e-mail by Dropbox saying that I had to change my SD card format to EXT4 for Linux, otherwise my Dropbox folder would stop syncing. The e-mail was the following:

Hi Apostolos,

A few months ago, we let you know that the Dropbox desktop system requirements were changing. On at least one of your computers, your Dropbox folder will stop syncing because it’s on a file system or partition that no longer meets the requirements.

How to fix

So your files can start syncing again, choose a new location for your Dropbox folder:

  • Hagnes, Linux 4.13.0-46-generic
    Move Dropbox to an Ext4 drive

How to move Dropbox

Why this changed

Focusing on the most common configurations lets us bring you new features, better performance, and the security that your files are safe and synced in Dropbox.

I fail to understand why, since NTFS is the format of choice for Windows can still be allowed as an option for Linux installations but I’ll leave that for another post.

Below you can find the steps I followed to comply with the new guidelines of Dropbox and along with them, I couple of challenges I faced up doing so.

Step 1. You change the format of you SD card from whatever to EXT4 (and only EXT4)

This is an easy step. All you have to do is:

  1. Back up any files you need from your SD card since the format will erase everything.
  2. Format the SD card to EXT4 using gparted:
    1. Open gparted app (or install it if you don’t already have it).
    2. Select the SD card disc from the dropdown of disks.
    3. Unmount the SD card disc.
    4. Right click on the unmounted drive and select format to EXT4.
    5. Apply the changes.
    6. When the format is done, remove the SD card and plug it again.

Step 2. Open the Dropbox app and set as Dropbox folder the SD card

  1. Click on the Dropbox icon on the menu bar.
  2. Select “Preferences…”.
  3. Choose the tab “Sync”.
  4. Click “Move” to the “Dropbox folder location”.
  5. Choose the path of the newly formatted SD card (you don’t need to create the Dropbox folder).
  6. Click “Apply”.

You’ll see the Dropbox folder appearing automatically in your SD card.

Things that might go sideways

1. You might not have writing rights to your SD cards.

If you find yourself not being able to write things on your SD card after formatting it to EXT4 don’t sweat it! Follow the guidelines on this post and you’ll be all right 🙂

2. Right click on your touchpad is not working

How can the touchpad not working because of the SD card format? You might ask… Not really sure but if you stumble upon this issue, follow the guidelines on this post and your problem will be resolved 🙂

(Photo by Justin Veenema on Unsplash)

Podcast που αξίζει να ακούσεις: Software Engineering Radio

Στην πρόταση αυτού του μήνα συναντάμε ένα podcast για την τεχνολογία λογισμικού. Πρόκειται για μια εκπομπή που στοχεύει στον επαγγελματία προγραμματιστή και έχει σαν στόχο να παρουσιάσει όλες τις νέες εξελίξεις στον χώρο της τεχνολογίας λογισμικού. Διάφορες θεματικές που έχουν φιλοξενηθεί κατά καιρούς αφορούν ανάπτυξη λογισμικού, testing, devops, hosting, scaling, κ.ο.κ. Η εκπομπή είναι μια παραγωγή του επιστημονικού περιοδικού IEEE Software.

Στο επεισόδιο που ακολουθεί ο István Lam εξηγεί σε πολύ απλή γλώσσα τι ακριβώς συνιστά ο όρος “Privacy by Design” όπως αναφέρεται στον κανονισμό περί προσωπικών δεδομένων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, GDPR .

(Photo by Fancycrave on Unsplash)

Ελληνικά startups: Οικοσύστημα ή φούσκα;

(δημοσιεύθηκε στο Εξώστης στις 30/04/2013)

(image from flickr)

Δύο οδοιπόροι περιπλανώνται στο δάσος. Κάποια στιγμή, ο ένας από αυτούς βρίσκει ένα τσεκούρι. Χαρούμενος ο άλλος αναφωνεί: “Βρήκαμε ένα τσεκούρι!”. “Να μη λες βρήκαμε ένα τσεκούρι, αλλά βρήκα ένα τσεκούρι” τον διορθώνει ο πρώτος οδοιπόρος. Λίγο αργότερα, συναντούν μια παρέα ξυλοκόπων οι οποίοι αναζητούν το χαμένο τσεκούρι τους και, βλέποντας τον έναν από τους άνδρες να το κρατά, τρέχουν κατά πάνω τους θυμωμένοι. “Χαθήκαμε!” φωνάζει ο οδοιπόρος με το τσεκούρι. “Να μη λες χαθήκαμε, αλλά χάθηκα”, του απαντά ο άλλος.

Πολλά startups αποτυγχάνουν, αυτό είναι γεγονός. Κάποιες φορές λόγω του ότι υπερεκτιμήθηκε η ιδέα, κάποιες φορές η χημεία της ομάδας δεν είναι καλή, άλλες έγινε λάθος επιλογή της αγοράς – στόχου, κ.ο.κ. Η κοινότητα που έχει δημιουργηθεί στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, με κοινό σημείο το επιχειρείν και τα startups είναι κάτι ευρύτερο. Ομάδες ανθρώπων που δημιουργούνται μέσα από events δικτύωσης (συναντήσεις Open Coffee, Startup Weekend, κ.ο.κ.), συνεργατικοί χώροι (co-working spaces) σχεδιασμένοι για να καλύπτουν την ανάγκη για προσωρινό και προσιτό χώρο εργασίας, ειδικά χρηματοδοτικά εργαλεία που αναλαμβάνουν επενδύσεις υψηλού ρίσκου (VC funds), δράσεις επιτάχυνσης ιδεών (idea accelerators), είναι μερικά από τα φαινόμενα που αποδεικνύουν ότι αυτή η κοινότητα μετεξελίσσεται σιγά – σιγά σε οικοσύστημα.

Δεν είναι ότι στα startups δεν υπάρχει ανταγωνισμός. Είναι η στόχευση που κάνει τη διαφορά. Ξεφεύγοντας από τα στενά όρια της ελληνικής αγοράς, που αποτελούσε αυτοσκοπό μιας επιχείρησης λίγα χρόνια πριν, ο επίδοξος επιχειρηματίας καλείται να ανακαλύψει μια νέα ανάγκη, την οποία στη συνέχεια θα προσπαθήσει να καλύψει. Σε αυτό το πλαίσιο, το μοντέλο ανταγωνισμού που ήθελε τις εταιρίες να αγωνίζονται για “τη μερίδα του λέοντος των καταναλωτών” μετατρέπεται σε προσπάθεια παραγωγής πρωτότυπων λύσεων προς επίλυση νέων αναγκών ή αναγκών που δεν καλύπτονται πλήρως από τις υπάρχουσες λύσεις.

Αν το τσεκούρι, στον μύθο του Αισώπου, είναι μια έξυπνη επιχειρηματική ιδέα, μικρή σημασία έχει η κτήση, εάν η υλοποίηση της ιδέας δεν είναι η καλύτερη δυνατή. Πολλές από τις ομάδες που στοχεύουν στη δημιουργία ενός startup δημιουργήθηκαν στα πλαίσια κάποιου event δικτύωσης ή επιχειρηματικότητας κατά τη διάρκεια του οποίου είχαν την ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με ιδέες άλλων συμμετεχόντων, να σχολιάσουν και να δεχθούν κριτική για τη δική τους ιδέα. Τέτοιου είδους διαδικασίες βοηθούν τον επίδοξο επιχειρηματία να αντιληφθεί αφενός ότι η αξία αλλά και τα ουσιώδη προβλήματα μιας ιδέας αρχίζουν να διαφαίνονται αφότου υλοποιηθεί και αφετέρου ότι ελάχιστοι είναι αυτοί που, εφόσον έρθουν σε επαφή με την ιδέα, θα προσπαθήσουν να την οικειοποιηθούν.

How to automatically set a random Unsplash photo as your Ubuntu wallpaper using bash script

Are you easily getting bored from using the same wallpaper to your Ubuntu machine? Here’s an easy way of enjoying a variety of easily interchangeable wallpapers with photos available as public domain, via Unsplash.com.

All you have to do is create an shell script file (i.e. unsplash.sh) using the following code and execute it every time you want a “fresh” wallpaper.

#/bin/bash

wget -O /tmp/wallpaper.jpg https://unsplash.it/2560/1440/?random
gsettings set org.gnome.desktop.background picture-uri file:///tmp/wallpaper.jpg

Enjoy!

(source code originally found at youness.net)