Ο Δημόσιος Διάλογος, το Διαδίκτυο και η Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση!

(δημοσιεύθηκε στο Emea.gr στις 14/08/2018)

Σε πρόσφατη έρευνα (Ιούνιος 2018) της διαΝΕΟσις με τίτλο “Οι ψηφιακές ειδήσεις στην Ελλάδα” διαβάζουμε ότι 7 στους 10 Έλληνες διαθέτουν σύνδεση στο Διαδίκτυο. Από αυτούς, το 71% διαβάζει ειδήσεις στα μεσα κοινωνικής δικτύωσης (social media) ποσοστό που αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο στην Ευρωπαϊκή Ένωση μετά την Βουλγαρία.

Διαβάζουμε ακόμη πως “το 60% των Ελλήνων χρηστών του Διαδικτύου χρησιμοποιούν το Facebook για να διαβάσουν, να δουν ή να συζητήσουν για ειδήσεις” ενώ “ένας στους τρεις χρήστες του διαδικτύου στην Ελλάδα σχολιάζει ειδήσεις, είτε στα social media είτε σε σελίδες ειδησεογραφικού περιεχομένου τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα, ενώ περίπου οι μισοί μοιράζονται ειδήσεις με τις προσωπικές τους επαφές, είτε μέσω μέσων κοινωνικής δικτύωσης είτε μέσω e-mail”. Τα παραπάνω δείχνουν πως τόσο η online ενημέρωση όσο και ο διάλογος που αυτή συνεπάγεται συμβαίνουν, στην Ελλάδα, κατά κύριο λόγο στα μεσα κοινωνικής δικτύωσης και πιο συγκεκριμένα στο Facebook.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε διάφορα “online debates” στο Facebook. Για το οτιδήποτε. Απο το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων μέχρι το ποιος αποχώρησε από το γνωστό reality Survivor. Μπορεί να πυροδοτηθούν απο καποια είδηση, από κάποιο επίσημο ανακοινωθέν της κυβέρνησης ή από κάποιο σχόλιο που δημοσίευσε κάποιος. Ένα τέτοιο debate πυροδότησε και η πρόσφατη νίκη της ολυμπιονίκη Βούλας Παπαχρήστου. Παρακολουθώντας τα σχετικά άρθρα που ακολούθησαν τη νίκη της βλέπουμε να διαμορφώνονται δύο αντικρουόμενες πλευρές. Η μια εκθειάζει την Παπαχρήστου για το κατόρθωμα της ενώ η άλλη το προσπερνάει ως δευτερεύον υπενθυμίζοντας παλαιότερα επίμαχα σχόλια της που είχαν χαρακτηριστεί ρατσιστικά πυροδοτώντας, τότε, ένα αντίστοιχο διαδικτυακό debate. Για να μην αδικήσουμε κανέναν αυτές είναι προφανώς οι δυο, εκ διαμέτρου αντίθετες ερμηνείες, οι οποίες συνήθως περιβάλλονται από άλλες, πιο μετριοπαθείς απόψεις. Το θέμα μας ωστόσο δεν είναι η Παπαχρήστου.

Παρατηρούμε πως το Διαδίκτυο, και πιο συγκεκριμένα η πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης Facebook, χρησιμοποιείται απο τους πολίτες ως εργαλείο δημοσίου διαλόγου για θέματα που προκύπτουν από την επικαιρότητα. Υπάρχουν άλλα εργαλεία δημοσίου διαλόγου; Στο πλαίσιο της εφαρμογής της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης (e-government) λειτουργεί, εδώ και αρκετά χρόνια, η εθνική πλατφόρμα δημόσιας διαβουλεύσης. Πρόκειται για ένα εργαλείο μεσα απο το οποίο η κυβέρνηση δίνει τη δυνατότητα στους πολίτες να συνεισφέρουν τη γνώμη τους για ζητήματα που πρόκειται να θεσμοθετηθούν. Σε αυτή την πλατφόρμα έχει πρόσβαση και μπορεί να σχολιάσει ο οποιοσδήποτε, μεσα απο μια απλή σχετικά διαδικασία. Υπάρχει ένα κουμπί «σχολιάστε» που οδηγεί τον ενδιαφερόμενο σε μια φόρμα όπου ζητάει κάποια βασικά στοιχεία και το σχόλιο του. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά δυνατό εργαλείο κατά την άποψή μου, που δίνει τη δυνατότητα στον πολίτη να γνωστοποιήσει απευθείας τη σκέψη του στην εκάστοτε αρχή (π.χ. αρμόδιο υπουργείο). Επιπρόσθετα, οι διαβουλεύσεις αρχειοθετούνται οπότε οι πολίτες μπορούν να επιστρέψουν, εκ των υστέρων, και να αξιολογήσουν τις αποφάσεις της εκάστοτε κυβέρνησης μελετώντας όλες τις προτάσεις που είχαν κατατεθεί.

Σε τι βαθμό χρησιμοποιούνται τα παραπάνω εργαλεία δημοσίου διαλόγου από τον Έλληνα χρήστη του Διαδικτύου; Με αφορμή τη δημοσίευση της συνέντευξης του προπονητή της Παπαχρήστου στις στο Facebook και τον διάλογο που πυροδοτήθηκε, στις 12 Αυγούστου του 2018 κάναμε μια αναζήτηση στο Facebook για δημοσιεύσεις που περιελάμβαναν τον όρο “Παπαχρήστου”. Στα πρώτα 10 σχετικά αποτελέσματα μετρήσαμε 959 σχόλια. Στη συνέχεια επισκεφτήκαμε την εθνική πλατφόρμα δημόσιας διαβούλευσης. Στις 760 δημόσιες διαβουλεύσεις από το 2009 έχουν καταγραφεί συνολικά 196177 σχόλια. Αυτό σημαίνει πως στις τελευταίες 10 αναρτήσεις (και σε διάστημα από 20/7/18 έως 12/8/18 – λιγότερο από μήνα -) στο Facebook για την Παπαχρήστου, έχει γίνει συζήτηση ισάξια με περίπου το 5 τοις χιλίοις της συνολικής συζήτησης από την αρχή λειτουργίας της δημόσιας διαβούλευσης (διάστημα 9 ετών).

Είναι προφανές ότι το Facebook είναι, και μάλλον θα συνεχίσει να είναι, ένα πολύ πιο ώριμο, εύχρηστο και διαδεδομένο εργαλείο από την πλατφόρμα δημόσιας διαβούλευσης της ελληνικής κυβέρνησης. Ίσως μια διαμάχη στο Facebook να ιντριγκάρει περισσότερο από την διαδικασία υποβολής οργανωμένων προτάσεων για τον μελλοντικό σχεδιασμό μιας αξιόλογης εθνικής στρατηγικής, καθώς η τελευταία, δε συνοδεύεται από likes, shares και followers. Ας αναρωτηθούμε όμως μήπως αξίζει να επενδύσουμε λίγο από τον online χρόνο ή την ενεργεία μας και σε αυτό το μέσο δημοσίου διαλόγου. Μήπως με αυτόν τον τρόπο συμμετέχουμε ουσιαστικά στην διακυβέρνηση της χώρας.

Podcast που αξίζει να ακούσεις: Between Worlds

Το Between Worlds είναι το τελευταίο podcast που ξεκίνησα να ακούω. Είναι τεχνολογικό podcast με θεματολογία που κινείται γύρω από τις τελευταίες εξελίξεις στην τεχνολογία τις οποίες προσεγγίζει από μια πιο φιλοσοφική σκοπιά. Το παρουσιάζει ο Mike Walsh. Αν και δεν έχω ακούσει ακόμη πολλά επεισόδια το στυλ του μου θυμίζει αρκετά το intelligence squared το οποίο είναι από τα αγαπημένα του οπότε, μοιραία, μου έκανε και αυτό καλή εντύπωση.

Το παρακάτω επεισόδιο τιτλοφορείται “Calum Chace on surviving the post-AI economy” και θέτει κάποιους πολύ ενδιαφέροντες προβληματισμούς σχετικά με το πως θα είναι η ζωή αφότου τα ρομποτς μας πάρουν τις δουλειές, πόσο κινδυνεύουμε στα αλήθεια από ένα “robocalypse” (αποκάλυψη η οποία προκλήθηκε από τα ρομποτς) και γιατί όταν σε ένα μπαρ συναντάς μια ξανθιά και μια κοκκινομάλλα, ο Personal Digital Assistant που έχεις στο κινητό μπορεί να σε πείσει να μιλήσεις στην ξανθιά, ενώ εξ’ αρχής σου άρεσε η κοκκινομάλλα 😉

(Photo by Joseph Chan on Unsplash)

Mozilla Open Leaders: The power of keeping an open source project journal

(Photo by Easton Oliver on Unsplash)

The 6th round of Mozilla Open Leaders program is about to start. If you are didn’t have the chance to apply for this round consider applying to the next one since it is a great and very educational experience. If you are participating in the 6th round, congratulations for joining the Work Open Lead Open (aka WOLO) movement 🙂

During my training in the previous round I had the chance to learn a great deal of stuff and also experiment on tools and processes with the aim of effectively managing open source projects. One tool that helped me during the 3 month training program of Mozilla Open Leaders was keeping a project journal.

Why create and maintain an Open Source Project Journal?

When you begin working on your project you will be advised to create a project road map. This road map will have to initially  include goals for the Mozilla Open Leaders 3 month program and, as time passes, you will be extending it to the future by closing some tasks and adding new ones. Mozilla Open Leaders is a human centric program with lots of interaction (with fellow trainees, coaches, mentors, etc.) something that makes you continually evaluating your project’s goal and adapt appropriately.

So the road map is a sequence of actions we would like to – ideally – follow in order to see our amazing project come to life. But, since usually things aren’t going as planned, you might find yourself held back from those goals. Keeping a journal with the tasks you actually accomplish help you be able to reflect on your original vision and the things you actually accomplished and effectively plan your next steps. Moreover, when contributors start joining your project you will have a well formed summary of what happened to date to share with them and get them quickly up to speed.

TIP: If you decide to create a public open source project journal, try to keep it up to date or your contributors might get the feeling that the project is being abandoned. Remember that, in some cases, your team doesn’t have a view, as clear as the leader of the project, about the project’s status. Keeping an up to date journal can give clarity and transparency to the project.

How to create an Open Source Project Journal?

A journal is nothing more than a dated document with bullets. It works as a summary of how the project is moving forward and its main purpose is to inform anyone working on the projects on what has been accomplished. Therefore it can be a document on your Google Drive or Dropbox, part of your Github project, etc.

I would suggest to create your project’s journal to accompany your project core files. During your Mozilla Open Leaders training you will be introduced to Github. Github is a control versioning system originally created to serve open source software projects but, as you are going to find out soon, it can be used to host open projects with the need of collaborative access to files.

If you work with Github you can use the Wiki feature to create your journal (and other project related pages you might need such as the roadmap, documentation, etc.). In the following image you can see Github’s Wiki environment for my project, HealthyWP, part of the 5th Mozilla Open Leaders round 🙂

Github’s Wiki Functionality

Part of HealthyWP project’s journal

What to write on an Open Source Project Journal?

The basic goal of your journal is to be a summary of your project’s evolution over time. Imagine it as a ship logbook. Here are some thoughts on what information your journal can contain:

  • Date
  • Events / Information to log
  • People involved
  • Tags (if you have different types of events you can use tags to easily differentiate the log entries)

For the needs of my journal (kept during Mozilla Open Leaders program) I used the following, pretty simple, structure:

Date #1

  • Record 1
  • Record 2

Date #2

  • Record 1
  • Record 2

My journal for the Mozilla Open Leaders 5th round

Following you can find the journal I kept during my training in the 5th round of Mozilla Open Leaders.

 

May 10-11, 2018

  • Mozilla Global Sprint 2018.
  • Documentation added as a wiki page.

May 9, 2018

April 30, 2018

  • Basic business logic of the WP plug-in.

April 24, 2018

April 2, 2018

  • Working to WordPress plugin data extraction.
  • Waiting for the results from the UX workshop (soft deadline: April 15)

March 29, 2018

  • Participated in 5th UX Thessaloniki Meetup where I pitched the project (and got additional feedback). Also made an open call for volunteers. During the meetup we had the chance to practise UX Research and Design methods:
    • User Interview
    • Empathy Mapping
    • User Jouney Mapping
    • Wireframing

March 26, 2018

March 19, 2018

March 17, 2018

March 11, 2018

March 4, 2018

  • Github projects added to the project in order to track tasks & milestones.
  • During the week, contacted local experts / meetup organizers for help.
    • WordPress Plug-In Observatory Project will be presented to the 12th WordPress Thessaloniki Meetup.
    • WordPress Plug-In Observatory Project will be featured as the case study (for hands on experience) at the upcoming 5th Thessaloniki UX Meetup. The results of this meetup will be “donated” to WordPress Plug-In Observatory for its UX design and will be applied with the help of the meetup’s organizers (Anthi Malteza & Ioannis Feneris) who kindly volunteered to help.

February 25, 2018

  • Open Canvas (v1.0)
  • Roadmap (v1.0)
  • Github project created to host the code and (probably serve) be used as the project management tool.

Podcast που αξίζει να ακούσεις: SSmap

Αυτή η πρόταση podcast είναι η πρώτη μου πρόταση podcast στα ελληνικά. Οπότε να μια πρωτοτυπία. Η άλλη ιδιαιτερότητα είναι ότι παρακολουθώ το podcast συχνά παρόλο που η θεματολογία του περιλαμβάνει πολλά θέματα σχετικά με την Apple (όσοι με ξέρετε, ξέρετε γιατί αυτό είναι υπέρβαση :D). Το SSmap  είναι ένα εξαιρετικό podcast που παρουσιάζουν οι super ενημερωμένοι για θέματα τεχνολογίας Ζαχαρένια Ατζιτζικάκη και Στέλιος Πετράκης τους οποίους, έχοντας τη χαρά να γνωρίζω προσωπικά, μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι είναι το ίδιο προσιτοί, πρόσχαροι και ενθουσιώδεις και από κοντά.

Το SSmap είναι, κατά βάση, ένα παλιό και καλό tech podcast, με αρκετές geeky αναφορές. Ωστόσο, η απλή, φιλική κουβέντα, το χιούμορ και η εξαιρετική επιλογή θεμάτων από την επικαιρότητα, αξίζει σίγουρα την προσοχή σας.

SSmap, Episode 182

(Photo by Jason Rosewell on Unsplash)

Το “δικό μου” Πειραματικό Σχολείο Α.Π.Θ.

Το Πειραματικό Σχολείο, αυτό που βρίσκεται στην οδό Αγίας Σοφίας λίγο πιο πάνω από την εκκλησία της Παναγίας Αχειροποιήτου ατην Θεσσαλονίκη, κανονικά ονομάζεται Πειραματικό Σχολείο Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ή εν συντομία Π.Σ.Π.Θ.). Εμένα όμως πάντοτε μου άρεσε να το αποκαλώ Πειραματικό Σχολείο Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Π.Σ.Α.Π.Θ.). Κάποιες φορές κάποιος θα με διόρθωνε, κάποιος άλλος θα συμφωνούσε μαζί μου αλλά δεν είχε ιδιαίτερο νόημα. Για εμένα αυτό ήταν το ορθό και έτσι παραμένει μέχρι σήμερα.

Εγώ δεν πήγαινα εξ’ αρχής στο Πειραματικό. Δημοτικό έκανα στο 45ο, “του Μάνιου” όπως αποκαλούνταν, στην Άνω Πόλη. Το Πειραματικό το γνώρισα στην Α’ Γυμνασίου όταν με κλήρωση επιλέχθηκα να φοιτήσω σε αυτό, αντί του 3ου Γυμνασίου της Άνω Πόλης που ήταν κανονικά ο προορισμός μου. Εκείνα τα χρόνια (1997) το Πειραματικό Σχολείο είχε τη φήμη δημόσιου σχολείου που όμως λειτουργούσε με μεθόδους και επίπεδο ιδιωτικού. Καθώς δεν είχα φοιτήσει ποτέ σε ιδιωτικό σχολείο δεν μπορούσα να ξέρω ποια ήταν η διαφορά και αν υπήρχε τελικά διαφορά, αλλά μου άρεσαν οι προκλήσεις και εδώ φαίνονταν πως υπήρχε μια πρόκληση. Έτσι, όταν πέρασα την πόρτα επί της Δελμούζου, την ημέρα της κλήρωσης, στο μυαλό μου το Πειραματικό είχε πάρει ήδη τεράστιες διαστάσεις και ο ενθουσιασμός μου, όταν επιλέχθηκα, ήταν πολύ μεγάλος.

Εν συντομία…

Το Πειραματικό είναι ένα ιδιαίτερο δημόσιο σχολείο από όλες τις απόψεις. Από άποψη προσωπικού, εκπαιδευτικής διαδικασίας, προετοιμασίας των μαθητών ακόμη και από άποψη αρχιτεκτονική. Ιδρύθηκε από τον Αλέξανδρο Δελμούζο, παιδαγωγό και κύριο εκπρόσωπο του εκπαιδευτικού δημοτικισμού, με βασικούς στόχους την μόρφωση των παιδιών προάγοντας παράλληλα την έρευνα και την ακαδημαϊκή μελέτη του κλάδου της παιδαγωγικής αλλά και ασκώντας τους φοιτητές των σχετικών τμημάτων. Το κτήριο σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα και ακαδημαϊκό Δημήτρη Πικιώνη και σε αυτό συνυπάρχουν σήμερα όλες οι βαθμίδες τις εκπαίδευσης ταυτόχρονα (Νηπιαγωγείο – Δημοτικό – Γυμνάσιο / Λύκειο).

Το Π.Σ.Α.Π.Θ. εκδίδει επίσης το επιστημονικό περιοδικό με τίτλο “Χρονικά”, είναι γνωστό για τις πολιτιστικές δράσεις υψηλής ποιότητας και αισθητικής (π.χ. θεατρικές παραστάσεις) που διοργανώνει κατά τη διάρκεια του έτους και είναι ίσως το μοναδικό δημόσιο σχολείο που διαθέτει επίσημα Σύλλογο Αποφοίτων.

Δημόσιο vs Ιδιωτικό

Ανέκαθεν υπήρχε, αλλά το κατάλαβα καλύτερα αργότερα, ως μέλος του Συλλόγου Αποφοίτων του Π.Σ.Α.Π.Θ., μια άτυπη κόντρα του Πειραματικού με τα Ιδιωτικά Σχολεία. Δεν την κατάλαβα ποτέ, δεν στάθηκα (ελπίζω) ποτέ με οπαδικό φανατισμό απέναντι σε κάποιο από τα ιδιωτικά σχολεία της πόλης, διατηρώ φιλική σχέση με πολλούς από τους αποφοίτους τους αλλά με τις διοικήσεις τους σε κάποιες περιπτώσεις. Μέχρι σήμερα όμως αισθάνομαι ότι η σύγκριση του Πειραματικού με αυτά είναι ατυχής και λανθασμένη.

Δεν θα έπρεπε να είναι το μέλημά μας να συγκριθεί το Πειραματικό με τα ιδιωτικά σχολεία. Τα ιδιωτικά σχολεία έχουν ένα διαφορετικό μοντέλο λειτουργίας, βασίζονται σε χρήματα που λαμβάνουν από τις οικογένειες των παιδιών που φοιτούν εκεί και ως εκ τούτου έχουν τα μέσα, και άρα την ευθύνη, να κάνουν το διαφορετικό, το καλύτερο δυνατό που μπορούν με τα μέσα που διαθέτουν. Τα άλλα δημόσια σχολεία πρέπει να συγκρίνουμε με το Πειραματικό και να δούμε αν μπορούμε να περάσουμε κάποιες από τις διαδικασίες του και σε αυτά. Τα δημόσια σχολεία πρέπει να συμπορεύονται, πρέπει να συνομιλούν, πρέπει να ανταλλάσσουν απόψεις, προβληματισμούς, ανάγκες και να αλληλλοβοηθούνται.

Το Πειραματικό Σχολείο προάγει και καλλιεργεί το διάλογο ως βασική δεξιότητα των μαθητών του. Δεν μπορώ να φανταστώ άλλο δημόσιο σχολείο που θα μπορούσε να παίξει συντονιστικό ρόλο σε έναν τέτοιο διάλογο.

Οι υποδομές

Όταν ξεκίνησαν τα μαθήματα ενημερωθήκαμε ότι το σχολείο διαθέτει αίθουσα τελετών για τις επίσημες εορτές και συγκεντρώσεις, διαμορφωμένη κατάλληλα ώστε να μπορούν να στηθούν θεατρικές παραστάσεις. Αίθουσα μουσικής, ειδικά διαμορφωμένη για το αντίστοιχο μάθημα. Αίθουσα φυσικής / χημείας για να μπορούν οι μαθητές να κάνουν πειράματα στα αντίστοιχα μαθήματα. Αίθουσα τεχνολογίας και εργαστήριο πληροφορικής. Υπήρχαν ακόμη δύο αυλές με γήπεδα μπάσκετ, ποδοσφαίρου και βόλεϋ, σκάμα και οργανωμένο γυμναστήριο.

Η διαμόρφωση του κτηρίου είναι τέτοια που δεν επιτρέπει την είσοδο “παράνομη ή νόμιμη” εξωσχολικών στοιχείων από αλλού, παρά μόνο από την κεντρική είσοδο η οποία βρίσκεται μακριά από τις αυλές και τις αίθουσες διδασκαλίας και ελέγχονταν, παλαιότερα, από τον επιστάτη και αργότερα τον φύλακα ή τον ιδιοκτήτη του κυλικείου του σχολείου. Η πόρτα κλείνει μετά το πρωινό κουδούνι και όποιος θέλει να εισέλθει στο σχολείο πρέπει να χτυπήσει το θυροτηλέφωνο.

Το γεγονός ότι συνυπάρχουν όλες οι βαθμίδες εκπαίδευσης μαζί οδηγεί στην ανάγκη εκπαίδευσης “των μεγαλύτερων”, από τους καθηγητές, να σέβονται και να προσέχουν τους μικρότερους “συμμαθητές τους” που είναι πιο αδύναμοι και εύθραυστοι.

Όλα αυτά φαίνονταν παράξενα στους συμμαθητές μου από το δημοτικό που πλέον φοιτούσαν σε άλλα δημόσια σχολεία της πόλης, πράγμα που μου έδινε να καταλάβω την ιδιαιτερότητα του Π.Σ.Α.Π.Θ.

Η εκπαιδευτική διαδικασία

Όσο ήμουν μαθητής, λίγα πράγματα αντιλήφθηκα για την εκπαιδευτική διαδικασία του Πειραματικού. Στο μυαλό όλων μας ήταν πως θα προετοιμαστούμε κατάλληλα για να μπούμε στις σχολές που θέλαμε (όπως συμβαίνει πάντοτε). Επειδή μάλιστα οι βαθμοί δε χαρίζονταν στο Πειραματικό, οι περισσότεροι δυσανασχετούσαν και κάποιοι σκέφτονταν να αλλάξουν και σχολείο καθώς αφενός ήταν δημόσιο και αφετέρου “δεν βοηθούσε” τον μαθητή με τους βαθμούς του.

Μετά την αποφοίτηση και αφότου προχώρησαν οι σπουδές μου αντιλήφθηκα το διαφορετικό.

Οι εξωσχολικές δραστηριότητες και η σύνδεση της εκπαιδευτικής δραστηριότητας με τον πολιτισμό, την τέχνη, την λογοτεχνία, την ιστορία της πόλης ή της χώρας εκείνη την περίοδο φαίνονταν μια επουσιώδης, επιπρόσθετη πληροφόρηση. Ο τρόπος όμως μετάδοσης αυτής της πληροφορίας είχε σαν αποτέλεσμα, σε εμένα τουλάχιστον, να αποθηκεύεται και να ξεκλειδώνει (αργότερα στη ζωή μου) κάθε φορά που υπήρχε το κατάλληλο ερέθισμα.

Οι εργασίες στο Πειραματικό ήταν “μπελάς”. Ξεφεύγανε από τα τυπικά της ύλης και του βιβλίου. Εμένα βέβαια μου άρεσαν πολύ γιατί στο Γυμνάσιο είχα πάρει τον πρώτο μου υπολογιστή και ήθελα όλα να τα ετοιμάζω εκεί. Στις αρχές είχε πολύ κόπο γιατί οι πηγές ήταν όλες από εγκυκλοπαίδειες, επισκέψεις σε δημοτικές βιβλιοθήκες, κ.ο.κ. Οπότε γράφαμε στο χέρι, περνούσαμε στον υπολογιστή και εκτυπώναμε. Πιο μετά, στο Λύκειο, είχα πρόσβαση στο Internet, πρώτα από Internet Cafe και αργότερα από τον υπολογιστή μου (με την ασύλληπτη ταχύτητα των 56Κ, το “νυχτερινό σερφάρισμα” – γιατί ήταν πιο φθηνά – και τον φόβο ότι μόλις χτυπήσει το σταθερό, θα χάσουμε τη σύνδεση και θα πρέπει να αρχίσουμε από την αρχή). Τι εργασίες; Διάφορες! Άλλες για καλλιτεχνικά, άλλες για την κοινωνιολογία, άλλες για τεχνολογία. Στο αρχείο μου έχουν σωθεί 10 στον αριθμό αλλά θα αναφερθώ σε 2-3 που αγαπώ ιδιαίτερα.

Από αριστερά προς τα δεξιά έχουμε:

Όταν ξεκίνησα τις σπουδές μου στο Τμήμα Πληροφορικής του Α.Π.Θ. και άρχισαν οι εργασίες εξαμήνου, δεν χρειάστηκα ποτέ επιπλέον οδηγίες για τη δόμηση των εργασιών αυτών καθώς “είχα προϋπηρεσία”.

Η σύνδεση όλων των κομματιών την σχολικής ζωής με την εκπαίδευση. Θυμάμαι χαρακτηριστικά σε μια τριήμερη εκδρομή στην Αθήνα όπου, εκτός των εκπαιδευτικών μας επισκέψεων σε μουσεία, θέατρα, κ.ο.κ., συμμαθητές μου συμμετείχαν σε αναπαράσταση δίκης από αρχαία τραγωδία, αν θυμάμαι σωστά, που έλαβε χώρα στον χώρο της Ελληνικής Βουλής. Η υπόλοιπη τάξη τους συνόδευσε, ως ακροατήριο.

Η προτροπή για συμμετοχή σε δραστηριότητες που δεν είχαμε ξανακάνει. Κυρίως στην φυσική αγωγή. Είμαι πολύ χαρούμενος που κατά τη διάρκεια των μαθητικών μου χρόνων μου δόθηκε η δυνατότητα να δοκιμάσω ιππασία, σκι, κολύμβηση, συμμετοχή σε δρόμους ανώμαλου εδάφους. Το κυριότερο όμως ήταν πως οι εκπαιδευτικοί επέμεναν να συμμετάσχουμε σε αυτές τις δραστηριότητες.

Οι ευκαιρίες για συνεργασίες και για δημιουργική μάθηση. Το Πειραματικό Σχολείο υπήρξε πάντοτε ανοικτό σε προτάσεις συνεργασίας με αφορμή τη δημιουργική μάθηση από όπου κι αν προέρχονταν. Από άλλα σχολεία; Από μαθητές του Πειραματικού για ατομικά ή ομαδικά projects; Από τον Δήμο ή την Πολιτεία; Και ενώ το αποτέλεσμα ήταν πάντοτε ποιοτικό, η επιτυχία συνοδεύονταν από έναν διακριτικό, ευγενή πανηγυρισμό που σπάνια έπαιρνε διαστάσεις. Πολύ πρόσφατο παράδειγμα η συνεργασία του Π.Σ.Α.Π.Θ. με ένα ιδιωτικό κολλέγιο της Νέας Υόρκης για την από κοινού παρουσίαση της αρχαίας τραγωδίας “Αντιγόνη του Σοφοκλέους”. Αξίζει να δείτε ολόκληρο το όμορφο αφιέρωμα της ΕΡΤ3.

 

Οι διαγωνισμοί. Κατά τη διάρκεια της σχολικής μου ζωής συμμετείχα σε διαγωνισμούς διαφόρων ειδών πράγμα το οποίο επίσης υποστήριζαν οι εκπαιδευτικοί παρόλο που σήμαινε παραπάνω δουλειά, εκτός ωραρίου για εκείνους που ήταν “δημόσιοι υπάλληλοι” και άρα δεν θα το πληρώνονταν ποτέ. Θυμάμαι (αμυδρά) έναν διαγωνισμό ζωγραφικής, το “σχολείο” προγραμματισμού σε γλώσσα b2plus, το οποίο κατέληξε σε μια σειρά από χριστουγεννιάτικες κάρτες και τον διαγωνισμό αφίσας του Πανεπιστημίου Μακεδονίας για την “Ημερίδα: Οικονομική επιστήμη στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση” στον οποίο κέρδισα το πρώτο βραβείο με αφίσα που συνδύαζε χρήση υπολογιστή με Windows 98 με ζωγραφική στο χέρι (βλ. δεξιά).

Η τριβή με διαφορετικά αντικείμενα, σε ανταγωνιστικό περιβάλλον με βοήθησε να έχω άποψη για διαφορετικές εργασίες και τον χρόνο και κόπο που απαιτούν, είχε θετική επίδραση στην αισθητική μου και διευκόλυνε την απόφασή μου να συμμετέχω και να δοκιμάζω πράγματα.

Οι θεατρικές παραστάσεις. Αποτελούν σημείο αναφοράς του Π.Σ.Α.Π.Θ. Είναι πάντοτε προσεκτικά οργανωμένες, εμπλέκουν σε πολύ μεγάλο βαθμό μαθητές και καθηγητές, έχουν πολύωρη προετοιμασία και κατά καιρούς έχουν συζητηθεί και αποτελέσει πολιτισμικό κομμάτι της πόλης μας. Μου άρεσαν πολύ οι παραστάσεις του Πειραματικού. Ήταν παράξενες για σχολικές εορτές αλλά έδειχναν επαγγελματισμό, ενέπνεαν και, το κυριότερο, έδειχναν έμπρακτα στον μαθητή ότι μπορεί να χρειαστεί να ζοριστεί παραπάνω σε κάποιες περιόδους της ζωής του (π.χ. ετοιμάζοντας παράσταση στην Γ’ Λυκείου) αλλά αξίζει τον κόπο όταν γνωρίζει ότι προσπαθεί για ένα ποιοτικό αποτέλεσμα και, εν τέλει, θα λάβει την αντίστοιχη ηθική ικανοποίηση.

Ο Σύλλογος Αποφοίτων του Π.Σ.Π.Θ.

Ο Σ.Α.Π.Σ.Π.Θ. είναι ένα κομμάτι του Πειραματικού που το κάνει μοναδικό και ακόμη πιο ιδιαίτερο. Δεν γνωρίζω να υπάρχει άλλο δημόσιο σχολείο με οργανωμένο Σύλλογο Αποφοίτων. Όταν αποφοίτησα από το Πειραματικό, αμέσως το ίδιο καλοκαίρι έγινα μέλος του Συλλόγου Αποφοίτων και πολύ σύντομα προσχώρησα και στο Διοικητικό Συμβούλιο στο οποίο υπηρέτησα πάνω από 10 χρόνια σε διάφορες θέσης με σημαντικότερη αυτή του Αντιπροέδρου. Δεν θα αντάλλαζα ούτε μία ημέρα από αυτή τη θητεία. Με συνόδευσε στο μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής μου, μου δίδαξε επαγγελματισμό, δικτύωση, εμπιστοσύνη και προσωπική φιλία που μπορεί να υπάρξει ανεξαρτήτου διαφοράς ηλικίας. Μου δίδαξε επίσης πώς με λίγα μέσα μπορούν να γίνουν όμορφα και ποιοτικά πράγματα και μου προσέφερε φιλίες ζωής.

(Χαιρετισμός του Συλλόγου Αποφοίτων του Π.Σ.Π.Θ. στην τελετή αποφοίτησης της τάξης του 2012)

Ο Σύλλογος Αποφοίτων Π.Σ.Π.Θ. όπως είναι η επίσημη ονομασία του σίγουρα δεν είναι ο πιο οργανωμένος σύλλογος αποφοίτων. Δεν είμαστε καν κοντά σε αυτό. Είναι όμως ένας σύλλογος που τα ενεργά μέλη του αγαπούν το σχολείο με έναν πολύ ιδιαίτερο και αγνό τρόπο, βοηθούν τυφλά και με όλες τις δυνάμεις τους άλλους αποφοίτους του και φίλους αυτών, πριμοδοτούν και αναζητούν ήθος και εντιμότητα και μνημονεύουν το σχολείο όσο συχνά βρίσκουν ευκαιρία.

Κλείνοντας, το Πειραματικό Σχολείο μπορεί και πρέπει να συνεχίσει να λειτουργεί με την ίδια ζέση για ποιοτική, δημόσια εκπαίδευση, αποδεικνύοντας πως το σωστό ανθρώπινο δυναμικό, οι σωστές, μελετημένες διαδικασίες και αρχές και η σκληρή δουλειά ανεξαρτήτως του κακού περιβάλλοντος ή της κακοδιοίκησης του εκάστοτε κυβερνητικού μηχανισμού, μπορούν να οδηγήσουν σε μορφωμένους, ευγενείς πολίτες, με αξίες και αρχές που θα αποτελέσουν παράδειγμα προς μίμηση και σημείο αλλαγής προς το καλύτερο. Ας βοηθήσουμε όπως και όσο μπορούμε!

Podcast που αξίζει να ακούσεις: IRL by Mozilla

(image courtesy of Mozilla Blog)

Η πρόταση αυτού του μήνα είναι ένα podcast το οποίο παραδέχομαι ότι άργησα να εντοπίσω (το εντόπισα κοντά στο τέλος της 1ης σεζόν). Πρόκειται για το IRL, μια παραγωγή της Mozilla. Με μότο “Because Online Life is Real Life” (ελληνικά θα το μεταφράζαμε: Γιατί η ζωή στο Διαδίκτυο, είναι πραγματική ζωή) το συγκεκριμένο podcast έχει σαν βασική θεματική τις νέες τεχνολογίες, το Internet, τα κινητά, κ.ο.κ. δίνοντας έμφαση σε ζητήματα online surveillance (παρακολούθηση online), privacy (ιδιωτικότητα) και κάποια θέματα διαδικτυακής ασφάλειας. Η γλώσσα είναι απλή και τα παραδείγματα πολύ στοχευμένα με μαρτυρίες, τις περισσότερες φορές, από online χρήστες. Ο άλλος λόγος που πρέπει να το παρακολουθήσετε είναι η εκπληκτική Veronica Belmont, εξαιρετικά διαβασμένη και εξαιρετικά εξοικειωμένη με το μικρόφωνο.

Αντί επεισοδίου, αυτή τη φορά θα σας δώσω σε video την παρουσίαση της θεματολογίας της 3ης σεζόν. Τα περισσότερα επεισόδια του podcast είναι στη λίστα αγαπημένων μου οπότε σας παροτρύνω να τα ακούσετε όλα 🙂

 

 

 

Διαθέσιμο ως Creative Commons: The Open Revolution by Rufus Pollock

The Open Revolution - CoverΞεχάστε όσα ξέρατε σχετικά με την ψηφιακή εποχή. Δεν αφορά την ιδιωτικότητα, την παρακολούθηση, την τεχνητή νοημοσύνη ή την τεχνολογία blockchain — έχει να κάνει με την ιδιοκτησία. Γιατί, στην ψηφιακή εποχή, αυτός που κατέχει την ιδιοκτησία της πληροφορίας, είναι εκείνος που ελέγχει το μέλλον.

Το βιβλίο “The Open Revolution” δημοσιεύθηκε πρόσφατα. Ο συγγραφέας του Rufus Pollock, ερευνητής, τεχνολόγος και entrepreneur, είναι μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα φυσιογνωμία. Εκτός του αποτελεί πρωτοπόρο στην ενασχόληση με τα ανοικτά δεδομένα (open data) αποτελεί επίσης τον ιδρυτή της Open Knowledge, μιας μη κερδοσκοπικής οργάνωσης με παρουσία σήμερα σε περισσότερες από 35 χώρες (συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας).

Το βιβλίο έχει δημοσιευθεί κάτω από άδεια Creative Commons, Αναφορά, Παρόμοια Διανομή, έκδοση 4.0 και είναι διαθέσιμο για (δωρεάν) κατέβασμα, διαμοιρασμό και επανάχρηση. Μπορείτε να προμηθευτείτε το βιβλίο από το επίσημο website https://openrevolution.net/.

Καλή ανάγνωση!

Podcast που αξίζει να ακούσεις: Do by Friday

Ένα ακόμη αγαπημένο podcast που σας προτείνω ανεπιφύλακτα να βάλετε στη λίστα σας είναι το Do by Friday. Πρόκειται για ένα ανάλαφρο, διασκεδαστικό podcast που παρουσιάζουν οι Alex Cox, Max Temkin και ο εξαιρετικός Merlin Mann, γνωστός για το Inbox Zero και την αγαπημένη μου εισήγηση Scared Shitless. Το podcast αυτό ονομάζεται έτσι γιατί κάθε εβδομάδα οι παρουσιαστές ορίζουν ένα challenge και πρέπει να το κάνουν έως την Παρασκευή.

Το παρακάτω επεισόδιο τιτλοφορείται “Vaudeville Kafka” και εξετάζει με τη βοήθεια ενός ειδικού, αν μπορούν να απαγγελθούν κατηγορίες στον Πρόεδρο των ΗΠΑ 🙂

Do by Friday, Episode 75 – Vaudeville Kafka

Πως είναι να χρησιμοποιείς Linux, τον άγνωστο ανταγωνιστή των Windows και macOS

(Photo by Ian Parker on Unsplash)

Η πρώτη μου επαφή με μια εγκατάσταση Linux ήταν γύρω στα 2006. Εκείνη την περίοδο το (λειτουργικό σύστημα) Linux ήταν τόσο ανώριμο που ούτε τον εαυτό μου δεν μπόρεσα να πείσω να το χρησιμοποιήσει, πόσο μάλλον άλλους. Έξι χρόνια μετά, το 2012, εγκατέστησα σε όλα μου τα προσωπικά μηχανήματα Linux και, από τότε, είμαι ένας ευχαριστημένος χρήστης 🙂

Παλαιότερα ήμουν φανατικός υποστηρικτής του Linux. Έμπαινα σε συζητήσεις να το υποστηρίξω, έκανα debates για τα πολλά του οφέλη, προσπαθούσα να κάνω τους φίλους να το χρησιμοποιήσουν. Όχι πια! Από ένα σημείο και μετά ήταν ανούσιο. Ξοδεύαμε ενέργεια χωρίς λόγο.

Οι fans της Apple υποστήριζαν ότι όταν όλες οι συσκευές είναι Apple, όλα συγχρονίζονται τέλεια, όλα τα δεδομένα είναι διαθέσιμα παντού με ένα κλικ, δεν κολλάει τίποτε ποτέ και άσε που έχει και τέλειο design. Οι Microsoft fans θα έλεγαν “Apple, νταξ, αλλά με τα μισά λεφτά παίρνω μηχάνημα ίδιων δυνατοτήτων, σε περιβάλλον που το γνωρίζω, με τα ωραία μου τα παιχνιδάκια και όλα μια χαρά”. Οι Linux fans, από την άλλη, ήμασταν κατά κύριο λόγο “κάτι λίγα geeks” που γράφαμε κάτι περίεργα πράγματα σε ένα μαύρο παράθυρο με πράσινα ή άσπρα γράμματα και τις μισές φορές 1 διορθώναμε 5 χαλούσαν οπότε…

Σήμερα, το Linux είναι ένα σχετικά ώριμο λειτουργικό σύστημα με πολλές διαφορετικές εκδόσεις (τις ονομάζουμε διανομές) για να διαλέξει κανείς και υποστηρίζει αξιοπρεπέστατα τις περισσότερες από τις εφαρμογές που χρειάζεται ο σύγχρονος χρήστης. Προσωπικά χρησιμοποιώ την διανομή Ubuntu. Ο λόγος; Αυτήν δοκίμασα πρώτη, με βόλεψε, την κράτησα!

***

Γιατί το Linux είναι σημαντικό από μόνο του. Άσχετα δηλαδή αν το χρησιμοποιείς ή όχι…

Το 1983 για πρώτη φορά εμφανίζεται η έννοια του Ελεύθερου Λογισμικού (Free Software). Ο Richard Stallman ανακοινώνει την πρόθεσή του να δημιουργήσει το πρώτο λειτουργικό σύστημα που θα αποτελεί Ελεύθερο Λογισμικό και θα είναι διαθέσιμο στο κοινό για να το κατεβάσει και να το εγκαταστήσει δωρεάν αλλά και για να το τροποποιήσει, να το επεκτείνει ακόμη και να το εμπορευθεί. Περίπου δέκα χρόνια μετά (1992), το πρώτο λειτουργικό σύστημα βασισμένο σε Ελεύθερο Λογισμικό δημιουργείται από τον Linus Torvalds με την κωδική ονομασία Linux. Ο Linus Torvalds επαναπροσδιορίζει την έννοια του Ελεύθερου Λογισμικού προτείνοντας τον όρο Ανοικτό Λογισμικό και ξεκινά μια “διαμάχη” μεταξύ των οπαδών των δύο κινημάτων σχετικά με το ποιος είναι ο δόκιμος όρος.

Το Ελεύθερο Λογισμικό / Λογισμικό Ανοικτού Κώδικα (Free / Libre Open Source Software ή FLOSS), όπως επικράτησε, εν τελεί σαν όρος, υπήρξε μια επανάσταση στην επιστήμη των υπολογιστών και συνέβαλε σημαντικά στην μετέπειτα ανάπτυξη του Internet όπως το γνωρίζουμε σήμερα.

  • Έθεσε της βάσεις για πρόσβαση σε υλικό (hardware), firmware και λογισμικό (software) σε ιδιαίτερα χαμηλό ή μηδενικό κόστος.
  • Βοήθησε στην δημιουργία ποιοτικών εφαρμογών στην εκπαίδευση.
  • Έδωσε πολύτιμα δεδομένα και εφαρμογές στην κοινότητα των ερευνητών.
  • Μετεξελίχθηκε σε διάφορους τομείς (ανοικτά δεδομένα, εφαρμογές ανοικτής διακυβέρνησης, ανοικτό περιεχόμενο, ανοικτές άδειες, κ.ο.κ.).

Το οδοιπορικό της σύλληψης και εξέλιξης του Ελεύθερου Λογισμικού / Λογισμικού Ανοικτού Κώδικα παράλληλα με την δημιουργία και εξέλιξη του λειτουργικού συστήματος Linux περιγράφονται στο πολύ διασκεδαστικό ντοκιμαντέρ “Revolution OS“.

***

Το πειρατικό δεν είναι δωρεάν…

Προτού γράψω μερικές σκέψεις για το τι μπορεί να κάνει κανείς με μια εγκατάσταση Linux στον υπολογιστή του και τι όχι, είναι σημαντικό να σταθούμε στο status quo των 90s, δηλαδή τις πειρατικές (ή “σπασμένες”) εγκαταστάσεις WIndows, στους υπολογιστές πλήθους χρηστών. Επειδή αυτή η κατάσταση αποτέλεσε τη νόρμα σε διάφορα σημεία του πλανήτη, είναι σημαντικό να έχουμε στο νου μας ότι το Linux, σε αντίθεση με τα Windows και macOS, προσφέρεται εντελώς δωρεάν για κατέβασμα και εγκατάσταση.

Παρόλα αυτά, το γεγονός ότι όταν οι υπολογιστές άρχισαν να γίνονται μόδα, στην πλειονότητα των περιπτώσεων συνοδεύονταν από μία πειρατική εγκατάσταση Windows, δημιούργησε την εντύπωση ότι και εκείνα παρέχονταν δωρεάν. Το ίδιο φυσικά συνέβη, και συνεχίζει και συμβαίνει έως σήμερα, και με άλλα συστήματα λογισμικού όπως αυτά της Adobe (Acrobat Reader, Premier, Photoshop), τη σουίτα παραγωγικότητας Microsoft Office, κ.ο.κ.

***

Τι μπορείς να κάνεις με το Linux;

Παρακάτω παραθέτω μια σειρά από πράγματα που κερδίζει κανείς επιλέγοντας Linux. Δεδομένου ότι χρησιμοποιώ Ubuntu, θα χρησιμοποιήσω ως παράδειγμα τη συγκεκριμένη διανομή αλλά, πάνω – κάτω, τα ίδια ισχύουν για τις υπόλοιπες. Αν δοκιμάσετε κάτι σε άλλη διανομή και δεν τα καταφέρετε, αφήστε ένα σχόλιο και θα βοηθήσω όσο καλύτερα μπορώ.

1. Να έχεις ένα σταθερό σύστημα το οποίο δε χρειάζεται format κάθε τόσο

Η διανομή Ubuntu κάθε τόσο δημοσιεύει μία έκδοση που ακολουθείται από την ένδειξη LTS (Long Term Support, στα ελληνικά θα το μεταφράζαμε Υποστήριξη Μακράς Διάρκειας). Αυτές οι εκδόσεις συνήθως υποστηρίζονται για 5 χρόνια με updates και, από προσωπική εμπειρία, σπάνια δημιουργείται πρόβλημα με τα updates τους. Το γεγονός ότι ενδιάμεσα βγαίνουν άλλες (όχι LTS εκδόσεις) δε μας πειράζει καθώς υπάρχει αυτόματη ενημέρωση από μια LTS στην επόμενη, χωρίς να χρειάζεται (συνήθως) να περάσουμε από όλες τις προηγούμενες.

Επιπρόσθετα τα updates των εφαρμογών στο Linux αλλά και τα updates σε επόμενες εκδόσεις γίνονται στο παρασκήνιο και κάποια στιγμή το Λειτουργικό Σύστημα ίσως μας ζητήσει να κάνουμε κάποια επανεκκίνηση.

2. Να μπορείς να διαφυλάξεις τα δεδομένα σου αλλά και τις ρυθμίσεις των εφαρμογών σου σε περίπτωση που κάτι πάει στραβά

Χρησιμοποιώντας το τέχνασμα διαχωρισμού του φακέλου /home σε δικό του partition (που αποτελεί τον φάκελο που κρατά τα προσωπικά αρχεία του χρήστη) διασφαλίζουμε το γεγονός ότι ακόμη και στην περίπτωση που ένα update πάει στραβά, προχωρώντας σε μία καθαρή εγκατάσταση του Linux μπορούμε να διατηρήσουμε τα δεδομένα μας και τις ρυθμίσεις των εφαρμογών μας ανέπαφες και, μετά την επιτυχή καθαρή εγκατάσταση, να βρούμε το λειτουργικό μας σύστημα σχεδόν όπως το αφήσαμε.

3. Να έχεις προ εγκατεστημένα “τα βασικά”

Ολοκληρώνοντας μια εγκατάσταση Ubuntu θα βρεις προεγκατεστημένες τις βασικές εφαρμογές που χρειάζεσαι όπως τον Firefox Browser, την σουίτα παραγωγικότητας LibreOffice (εναλλακτικά του MS Office), το Rhythmbox για αναπαραγωγή μουσικής, τον Document Viewer για άνοιγμα εγγράφων PDF, τον Archive Manager για συμπίεση και αποσυμπίεση αρχείων και άλλα πιο επουσιώδη.

4. Να εγκαθιστάς δωρεάν εφαρμογές, εύκολα και γρήγορα μέσα από ένα περιβάλλον που μοιάζει με application store / marketplace όπως στα κινητά

Σκεφθείτε τι κάνετε όταν θέλετε να εγκαταστήσετε μια εφαρμογή στο κινητό σας τηλέφωνο. Πηγαίνετε στο αντίστοιχο store εφαρμογών (App Store για κινητά Apple, Google Play για κινητά Android), βρίσκετε την εφαρμογή που σας ενδιαφέρει και την εγκαθιστάτε. Το ίδιο συμβαίνει και στο Linux. Κάνοντας χρήση του Ubuntu Software μπορείτε να βρείτε την πλειονότητα των εφαρμογών που είναι διαθέσιμες και να τις εγκαταστήσετε με 1-2 κλικς.

Ubuntu Software

Και ποιες ανάγκες μου καλύπτουν οι εφαρμογές στο Ubuntu Software; Τις περισσότερες!

  • Dropbox: Η γνωστή εφαρμογή αποθήκευσης εγγράφων στο cloud
  • Skype: Η γνωστή εφαρμογή για τηλεδιασκέψεις.
  • Viber (desktop): Η γνωστή εφαρμογή ιδιωτικών μηνυμάτων.
  • Slack: Η γνωστή εφαρμογή ιδιωτικών μηνυμάτων (για ομάδες).
  • Gimp: Η γνωστή εφαρμογή επεξεργασίας εικόνων (εναλλακτικά του Photoshop)
  • VLC: Η γνωστή εφαρμογή αναπαραγωγής όλων των ειδών των video (πραγματικά όλων όμως :P)
  • Kdenlive: Εφαρμογή επεξεργασίας ταινιών (για επίδοξους vlogers)
  • Audacity: Εφαρμογή επεξεργασίας ήχου (για επίδοξους podcasters)
  • Bleachbit: Εφαρμογή καθαρισμού άχρηστων αρχείων
  • Sublime Text: Ένας από τους καλύτερους text editors για απλούς χρήστες και προγραμματιστές
  • Shutter: Εφαρμογή για screenshots (με δυνατότητες επεξεργασίας του scrennshot)
  • Spotify: Η γνωστή εφαρμογή μουσικής
  • Kazam: Εφαρμογή screencasting
  • uCare System Core: Ένα απλό εργαλείο ασφαλούς αναβάθμισης του Ubuntu
  • Cryptomator: Μια εφαρμογή κρυπτογράφησης αρχείων και φακέλων για διασφάλιση της ιδιωτικότητας
  • Steam: Η γνωστή εφαρμογή εγκατάστασης παιχνιδιών

5. Να παίζεις παιχνίδια. Γνωστά παιχνίδια

Κάνοντας χρήση του Steam, μιας πλατφόρμας ψηφιακής διανομής, διαχείρισης ψηφιακών δικαιωμάτων (DRM) και κοινωνικής δικτύωσης, φτιαγμένη από την εταιρία Valve Corporation. To Steam παρέχει στον χρήστη εγκατάσταση και αυτόματες ενημερώσεις παιχνιδιών σε πολλαπλούς υπολογιστές, και χαρακτηριστικά κοινωνικής δικτύωσης, όπως φίλους και ομάδες, cloud storage καθώς και λειτουργικότητα συνομιλίας βάση κειμένου (chat) ή φωνής εντός παιχνιδιού (in-game).

Steam

Ακολουθώντας αυτόν τον σύνδεσμο θα δείτε ότι υπάρχουν πολλοί γνωστοί τίτλοι όπως Civilization, DOTA, Call of Duty, Grand Theft Auto, κ.ο.κ.

***

Αυτό το άρθρο δεν γράφτηκε για να σε πείσει να βάλεις Linux στον υπολογιστή σου. Έχε ό,τι θέλεις αρκεί να σε βολεύει. Καλό είναι όμως να γνωρίζεις ότι υπάρχει ένα λειτουργικό σύστημα το οποίο διατίθεται σε πολλές διαφορετικές διανομές, δωρεάν για κατέβασμα και εγκατάσταση, χωρίς καμία υποχρέωση και υποστηρίζεται από μία μεγάλη κοινότητα ανθρώπων που λειτουργούν, ως επί το πλείστον, εθελοντικά, με σκοπό να το κάνουν όλο και καλύτερο. Παραλλαγή αυτού του λειτουργικού, για την ακρίβεια η server εκδόσή του, είναι πιθανό να τρέχει στον server που φιλοξενεί την εταιρική σου ιστοσελίδα καθώς επίσης και σε πλήθος εργαστηρίων σε χώρες του τρίτου κόσμου, επιτρέποντάς τες να εξοικονομούν χρήματα από τις άδειες που δεν πληρώνουν πια σε vendors όπως η Microsoft.

Είναι μια επανάσταση, αν το καλοσκεφτείς 😉

Podcast που αξίζει να ακούσεις: The Minimalists

Ακόμη ένα podcast που ανακάλυψα πρόσφατα είναι το The Minimalists Podcast. Πρόκειται για ένα podcast που παρουσιάζουν οι Joshua Fields Millburn & Ryan Nicodemus ή αλλιώς The Minimalists. Έχει ανάλαφρο στυλ, δεν αναφέρει κάτι που δεν θα μπορούσατε να σκεφθείτε μόνοι σας για να απλουστεύσετε τη ζωή σας (απλά αυτοί το κάνουν να φαίνεται απλό στην υλοποίηση) και γενικά είναι μια καλή επιλογή αν θέλετε κάποια στιγμή να αδειάσετε το μυαλό σας από σκέψεις κάνοντας έναν περίπατο.

Το παρακάτω επεισόδιο τιτλοφορείται “Beginnings” και έχει να κάνει με νέα ξεκινήματα (π.χ. μια μετακόμιση σε άλλη πόλη, το ξεκίνημα μιας διατροφής για απώλεια βάρους, κ.ο.κ.). Μια χαρά είναι οι Joshua και Ryan. Try it!

(Photo by Manuel Sardo on Unsplash)

Blog Stats

  • 11,996 hits