Hacks that work*! How to handle newsletter surge

( * for me at least😁)

If you are like me, every now and then – during your Sunday morning coffee – you read a nice article online. It is so nice that you want to get more articles your way in fear (FOMO) that you might not remember to revisit the blog that hosts this article. Hence, you subscribe to its newsletter!

The problem

Fast forward several months later, although you haven’t found anything else particularly interesting in this newsletter, you are still receiving it. With it you probably get a ton of other newsletters and offers (for some of which you might never opted in, may I add) 😒.

Your inbox is now flooded and you don’t really have the time to go through each one of these unread e-mails and unsubscribe. You will probably either try to bulk delete some of these messages or create a label to transfer all the newsletters or archive them (maybe hoping that you can come back later and re-read some of them; still FOMOing -).

That used to be my story, until recently!

A solution

A very quick and easy way of dealing with newsletters that historically land to your inbox is to create an e-mail filter that will automatically aggregate them to a label. You can then go through them and decide whether you want to keep them or (try to) unsubscribe.

Here’s how you create such a filter on Gmail:

This filter does the following:

  • Finds any newsletter than includes the keyword “unsubscribe” (hopefully due to the GDPR regulation, most of your newsletters must contain such a word – even if it doesn’t really work or provide a way of clicking it 😁-)
  • Skips inbox and stores them to a label of your choice (i.e. “newsletters”). You can ignore my personal naming scheme that you can see to the screenshot above (“Incoming/05 (optional) Mailing lists”). Although there is reasoning behind it, it should be an overkill for most of people. The work of “a madman” 🤣.
  • Finally, you can choose for these messages to never go to spam. This way you mitigate the risk of “losing” some interesting stuff.

Additionally you can add an option for these messages to be changed automatically to “read”. This way a notification for unread messages will be limited only to your inbox folder.

How do I personally use that hack

The aforementioned filter is setup to my Gmail account with which I subscribe to all the newsletters I want to receive. The filter puts everything to the “newsletter” label for me. During a break or when I feel like it, I browse through these messages and I choose whether to keep them or unsubscribe.

This is a really nice low energy habit I enjoy doing every Sunday with my morning coffee. Helps me stay up to date (or rather satisfy my FOMO addiction) whereas, newsletters are no longer a distraction during business as usual.

How do you handle your newsletter subscriptions? Are newsletter messages distracting for you? Let me know by leaving a comment!

Praise: A shout out to Mr. Ari Meisel for suggesting this hack to his book “The Art of Less Doing: One Entrepreneur’s Formula for a Beautiful Life”


An “I told you so” post about replanting

Back in 2019 I had an idea. Reading the publication “The Global Tree restoration potential” I thought of creating an app that will encourage people to replant trees, pledging to a global 1Trillion Trees reforestation challenge. Here’s a video pitch for the MVP of the app as created by Social Mind, a digital agency I co-founded and was running as a VP at the time.

This app aimed to target:

  • The environmentally savvy people that want to do something about global warming and climate change, offering them an easy way to get a plantation kit by their local nursery garden and plant it in a suitable space, near their residence.
  • People that are not educated around replanting but eager to learn. The app offers them the right tools and instructions to easily start replanting. They could, for example, organize a replanting family activity in a nearby forest.

The gamification aspects of the app would allow individuals, companies and organizations to keep track on the trees they replant, personalize the experience and phygitaly “pass” their trees coordinates, to the next generation.

In order to fund the idea we decided to participate to PARSEC:

a business accelerator supporting the creation of new Earth Observation (EO) based products and services. The accelerator targets SMEs, start-ups, entrepreneurs and researchers who want to have an impact on the emerging Food, Energy and Environment sectors. With the support of PARSEC, their ideas will be developed into solutions fuelled by the benefits of EO.

PARSEC Accelerator official website

We didn’t get the funding 🎉

The 3 Billion Trees Pledge

Fast forward in December 2021, two years after our proposal this happened…

Under the European Green Deal, the EU biodiversity strategy for 2030 commits to planting at least 3 billion additional trees in the EU by 2030 in full respect of ecological principles.

3 billion trees by the European Commission

Although less ambitious than my original 1 Trillion Trees pledge, I am really happy that EU is utilizing reforestation research to fight global warming. I am also happy to see that they use digital mediums to raise awareness to the European citizens about the importance of reforestation. I still have a strong opinion that a gamified mobile app can be a change maker for the participation of citizens to the pledge, but I remain optimistic that we will eventually get there.


(photo credit: Maximilian Jaenicke by Unsplash)


Field Notes – Σεζόν 4

Στα τέλη του 2019, προτού ακόμη μάθουμε τι θα πει πανδημία, νέα κανονικότητα και όλα τα άλλα “trends” που έφερε ο COVID-19, αποφάσισα να ξεκινήσω ένα newsletter. Ο στόχος μου ήταν να πειραματιστώ στην πράξη με το e-mail marketing και να κατανοήσω καλύτερα ένα από τα πιο διαχρονικά κανάλια προώθησης στο Διαδίκτυο. Έτσι δημιούργησα το Field Notes, ένα μηνιαίο newsletter με προσωπικά νέα, προτάσεις και ενδιαφέροντα links. Ξεκίνησα να το μοιράζομαι, αρχικά, με προσωπικές μου επαφές, όμως σύντομα “άνοιξε” και σε ένα ευρύτερο κοινό.

Με το πέρασμα του χρόνου το “πείραμα” μετατράπηκε σε μια πολύ διασκεδαστική εμπειρία και η ανάγνωση των σκέψεων, προτάσεων και ιδεών των ανθρώπων που διαβάζουν τα Field Notes μου, μου χαρίζουν όμορφες στιγμές κάθε μήνα.

Ξεκινάει η 4η σεζόν για το Field Notes. Πράγμα που σημαίνει ότι “γίναμε 3 χρονών”. Με αφορμή τα 3α μας γενέθλια λοιπόν, ήθελα αρχικά να σας ευχαριστήσω που συμπορέυεστε μαζί μου αυτά τα 3 χρόνια και να κάνουμε μαζί μια αναδρομή.

Οι “θεματικές” σεζόν του Field Notes

Η πρώτη σεζόν (2019-2020) δεν ακολούθησε κάποια συγκεκριμένη θεματική. Το 2021 οι τίτλοι των τευχών πήραν τα ονόματά τους από εμβληματικές ταινίες της διεθνούς κινηματογραφικής σκηνής. Τα επόμενα χρόνια, αποφάσισα να ζητήσω από το κοινό του Field Notes να επιλέξει τις επόμενες θεματικές.

Το 2022 είχαμε ισοψηφία. Η μία σκέψη ήταν να συνεχίσουμε με κινηματογραφικές ταινίες και η άλλη τα τευχή μας να λαμβάνουν τα ονόματα από γνωστούς ζωγράφους. Έτσι καταλήξαμε στην θεματική: Εμβληματικές ταινίες σχετικές με διάσημους ζωγράφους.

Για το 2023 η θεματική μας θα είναι δίσκοι μουσικής (albums). Η μουσική είναι πάντοτε “προσωπική υπόθεση” για αυτό θα προσπαθήσω να μοιραστώ μαζί σας albums που τουλάχιστον συνδέονται με μια ενδιαφέρουσα ιστορία.


Στα τεύχη του Field Notes προτείνουμε πάντοτε βιβλία, podcasts και video. Από το 1ο τεύχος έχουμε μοιραστεί:

  • 48 προτάσεις βιβλίων. Μπορείτε να τις βρείτε όλες μαζεμμένες σε αυτήν τη λίστα Goodreads.
  • 26 προτάσεις podcasts. Μπορείτε να βρείτε επιλεγμένα επεισόδια από πολλές από τις προτάσεις μας, σε αυτήν την λίστα Spotify.
  • 28 προτάσεις video.
  • 100+ προτάσεις άρθρων από την επικαιρότητα.


Μέσα στο 2022 διαβάστηκαν συνολικά 5727 Field Notes. Αυτό αντιστοιχεί σε ένα μέσο open rate 36% ανά μήνα, ποσοστό που είναι εξαιρετικό για ένα newsletter και, για αυτό, σας ευχαριστώ.

Στο Field Notes είναι εγγεγραμμένοι πάνω από 600 φίλοι. Το πραγματικά ενδιαφέρον στατιστικό όμως είναι ότι έχω συναντηθεί προσωπικά με περισσότερους από το 90% αυτών!

Τι μέλει γενέσθαι

Το 2023 ελπίζω να έχει πλάκα (τουλάχιστον λίγη περισσότερη από ότι το 2022). Θα προσπαθήσω:

  1. Να βρώ ωραία μουσικά άλμπουμς να μοιραστώ μαζί σας στα τεύχη μας.
  2. Να συμπεριλάβω περισσότερα Field Notes. Σκοπεύω να προσπαθήσω να είμαι λίγο πιο ενεργός στο blogging από πέρσι, οπότε stay tuned!
  3. Field Notes Chat! Μια σκέψη για το πως μπορούμε να διαδρούμε περισσότερο μέσα από το Field Notes. Περισσότερα για αυτό στο τεύχος του Ιανουαρίου, το επόμενο Σάββατο.

Στην “ακραία περίπτωση” που δεν είστε εγγεγραμμένοι στο Field Notes και διαβάζετε αυτό, μπορείτε να γραφτείτε εδώ 🙂


What I read in 2022

I joined Goodread’s reading challenges back in 2018 in an attempt to “force myself” to read more; make a habit out of it. Back then, I wasn’t sure if it was going to work but, looking back, it seems it did. Here are some stats:

  • 2018 | Goal: 4 books | Read: 3 (75%)
  • 2019 | Goal: 10 books | Read: 7 (70%) | ~133% more than 2018
  • 2020 | Goal: 12 books | Read: 10 (83%) | ~43% more than 2019
  • 2021 | Goal: 15 books | Read: 17 (113%) | ~70% more than 2020
  • 2022 | Goal: 24 books | Read: 17 (71%) | 0% (same as 2021)

So since 2018 that I kick started the challenge, epically failing to read 4 books in a year 😅, I have been gradually getting better at it for four consequent years. Getting to 17 books per year, is already a great achievement. I am grateful to have managed to do it. In 2023 I am aiming for 2 books per month. This is not an easy one to tackle, so I’ll probably hold on to this goal for a couple of years.

In 2023 I will try and invest more time in audiobooks. Audio has always been my favorite medium of consuming content (i.e. podcasts) and it seems to help me consume books faster. I will let you know how this worked, in next year’s review 😃

What I have been reading in 2022

The Culture Code: The Secrets of Highly Successful Groups by Daniel Coyle is an awesome book about leadership and how to thrive in an environment that requires team work. Some insights are especially useful for remote workers. The Heart of Leadership by Mark Miller is another great one. It highlights so nicely the role of the servant leader. Servant leaders are, in my honest opinion, key ingredients for creating and fostering culture to a company or organization.

The Good Life Handbook: Epictetus’ Stoic Classic Enchiridion by Chuck Chakrapani is an analysis of Epictetus’es Enchiridion (= meaning literally Handbook). I also read another philosophical book about the Epicurian philosophy during 2022, Επίκουρος του Διογένη Λαέρτιου (in Greek). I have been reading philosophy these past 3 years and I believe it has been both helpful and rewarding for me. If you consider to start reading philosophy, I highly recommend the Stoic, Aristotelian and Epicurian philosophical schools. And also a piece of advice; don’t be afraid to consume a translation of the original text. It is quite easy to understand and very rewarding.

Finally, Greenlights by Matthew McConaughey was a very pleasant surprise. The writing of McConaghey is soothing and inspiring at the same time. Great stories all the way from his childhood to adulthood. I originally bought the Kindle version but, if I was to read it again, I would definitely go for this Audible version, narrated by McConaghey himself.

I am also honored and proud… drum roll…

… to have read 3 books written by friends this past year. I want to express my gratitude to all of them for sharing them with me🙏 and let them know that I absolutely loved the books!

That’s all from my reading journey in 2023. What did you read this past year? I’d love to read your suggestions on the comments!


Η σημασία της επικοινωνίας κατά τη διάρκεια μιας πανδημίας

Σε μία πανδημία που οφείλεται σε ιό που μεταδίδεται μέσω του αέρα από άνθρωπο σε άνθρωπο γίνεται προφανές ότι η επιτυχία ή αποτυχία των μέτρων και εν τέλει της διαχείρισής της θα είναι συνάρτηση της αποτελεσματικής επικοινωνίας των ειδικών με τον γενικό πληθυσμό.

Στο άρθρο που μοιράστηκε στο Twitter ο φίλος Sandbird διαβάζουμε:

“Health policymakers need to cultivate social trust and plan effective communication strategies well before the next infectious disease goes global”.

Νωρίτερα αυτόν τον μήνα διάβασα την δήλωση του κου Τσιόδρα: “Αποτύχαμε παταγωδώς στην επικοινωνία κινδύνου στην πανδημία, ζήσαμε και ακόμα ζούμε ψευδείς ειδήσεις”.

Και σε χθεσινό δημοσίευμα άποψη της κας. Λινού: “Δεν έπρεπε να είχαμε σταματήσει να φοράμε μάσκες. Υπέρ της υποχρεωτικότητας ποτέ δεν είμαι, αλλά με διάφορες καμπάνιες για την χρήση μάσκας, όπως πρέπει να υπάρξει και για τον εμβολιασμό, θα έπρεπε να υπάρχει αυτή η ενθάρρυνση. Πρέπει να υπάρχει καλύτερη επικοινωνία”.

Στις 22 Νοεμβρίου 2020 είχα γράψει για την σημασία της σωστής επικοινωνίας μεταξύ κυβέρνησης και πολιτών αλλά και για εργαλεία που υπάρχουν και μπορούν να βοηθήσουν προς αυτήν την κατεύθυνση.

Στις 26 Νοεμβρίου 2020 είχα γράψει για την σημασία του να υπάρξουν dashboards σε επίπεδο πόλης ή περιφέρειας για να “κερδίσουν” τους πολίτες και να μπορούν να επιτύχουν μια πιο προσωποποιημένη ενημέρωση σε τοπικό επίπεδο.

Στις 11 Ιανουαρίου 2022 είχα γράψει για την εκτενή βιβλιογραφία που υπάρχει πάνω στην ουσιαστική ενημέρωση κατά τη διάρκεια πανδημιών.

Τελικά καταφέραμε (σαν κοινωνία) να κάνουμε τον γενικό πληθυσμό:

(1) να δυσπιστήσει απέναντι στην επιστήμη και τους ειδικούς είτε αλλάζοντας την επιτροπή όλη την ώρα είτε βάζοντας επιστήμονες να μαλώνουν στα κανάλια.

(2) να δυσπιστήσει απέναντι στις μετρήσεις και τη στατιστική “πετσοκόβοντας” τα διαθέσιμα δεδομένα και αδειάζοντας τους εθελοντές που, ως τότε, έκαναν πρακτικά την δουλειά του κρατικού μηχανισμού οπτικοποιώντας και αναλύοντας τα δεδομένα προς όφελος των πολιτών.

(3) να συμπεριφέρεται σαν 5χρονο περιμένοντας πότε το κράτος θα μας αφήσει να “πετάξουμε” τις μάσκες και να μπούμε παντού ελεύθερα γνωρίζοντας ότι ο ιός συνεχίζει να μεταδίδεται και ότι για την συγκεκριμένη παραλλαγή δεν υπάρχει εμβόλιο ή ενισχυτική δόση που μας καλύπτει.

Μακάρι να βγω λάθος αλλά δεν έχουμε λάβει την παραμικρή εκπαίδευση. Και στην επόμενη πανδημία, τα ίδια θα κάνουμε.

Guest Posts Technology

European forum of the software research community. A fellowship!

Honored and humbled to receive a fellowships from the European Forum of the Software Research Community, also known as During the next months I will have the opportunity to publish posts related to my two most favorite topics, Open Source Software and Software Engineering. aims to create a self-sustainable online forum that facilitates and encourages both researchers and practitioners as well as projects in software, digital infrastructure and cybersecurity to create intersections of expertise and a multidisciplinary approach to research and innovation. This forum seeks to set in place the European research roadmap and offer cross-fertilisation of competencies to all other research and innovation areas. works to enhance the visibility and increase the competitiveness of research and innovation in the field of software technologies, digital infrastructure and cybersecurity, especially European funded Research and Innovation Action (RIA) projects. Moreover, the project aims to introduce best practices and technology transfer opportunities to cross-synergise European excellence.


Stay tuned!

COVID-19 Guest Posts

Τα πολλά δεδομένα είναι “φτώχεια”

(δημοσιεύθηκε στην Μακεδονία της Κυριακής – έντυπο – στις 17/07/2022)

Στις 8 Ιουλίου ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας (Ε.Ο.Δ.Υ.) ανακοίνωσε ότι η καθημερινή επιδημιολογική έκθεση που αφορά την COVID-19 θα γίνεται πλέον σε εβδομαδιαία βάση. Αυτή η αλλαγή, σύμφωνα με την ανακοινωση, θα οδηγήσει σε περισσότερα, πιο ποιοτικά και αξιόπιστα δεδομένα “χωρίς την μεροληψία που εμπεριέχει ο αριθμός των διενεργούμενων εξετάσεων ανά περιοχή και ανά ημέρα”. Διαβάζουμε επίσης ότι η ίδια πρακτική ακολουθείται από άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Σουηδία. Σε μια αντίστοιχη ανακοίνωσή στις 28 Ιουνίου, η Υπηρεσίας Ασφάλειας Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου ενημέρωσε επίσης για μετάβαση από ημερήσια σε εβδομαδιαία επιδημιολογική έκθεση. Η δική τους αιτιολόγηση ήταν πως η COVID-19 έχει περάσει πλέον σε φάση ενδημικότητας, τα περισσότερα μέτρα έχουν αρθεί και επομένως τα περιστατικά αναμένεται να αντιμετωπίζονται, από εδώ και στο εξής, όπως οι υπόλοιπες ασθένειες του αναπνευστικού. Δίνεται επίσης έμφαση στο ότι τα δεδομένα θα συνεχίσουν να διατίθενται ως ανοικτά δεδομένα, βοηθώντας διεθνείς, εθνικούς και τοπικούς φορείς αλλά και πολίτες που θέλουν να εξάγουν χρήσιμα συμπεράσματα, μέσα από υποδομές φιλικές προς τους προγραμματιστές και αναλυτές δεδομένων. Αξίζει να σημειωθεί ότι παρόμοιες πολιτικές ανοικτότητας συναντούμε στην Γαλλία, την Ιταλία και την Ισπανία. 

Από την αρχή της πανδημίας στην Ελλάδα, παρατηρείται μια προσπάθεια να αποτρέψουμε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο να έχει πρόσβαση στα δεδομένα που αφορούν την COVID-19. Ενώ η χώρα διαθέτει όλες τις κατάλληλες υποδομές και παρέχει ήδη ανοικτά σύνολα δεδομένων σε άλλες περιπτώσεις, τα δεδομένα της πανδημίας φαίνεται πως “εξαιρούνται” της διαδικασίας και συνεχίζουν να δημοσιεύονται σε μη μηχαναγνώσιμη μορφή, πράγμα που δυσκολεύει την συλλογή και την περαιτέρω ανάλυση. Ενώ έχουμε την ευτυχία πλήθος εθελοντών στην χώρα μας να έχουν δημιουργήσει και να προσφέρουν ανοικτά σύνολα δεδομένων, ψηφιακά εργαλεία παρακολούθησης της πανδημίας και στατιστικές αναλύσεις υψηλών προδιαγραφών, δαπανώντας σημαντικό προσωπικό χρόνο για την μηχανογράφηση των κλειστών και δύσχρηστων μορφοτύπων που δημοσιεύει ο Ε.Ο.Δ.Υ., το Υπουργείο Υγείας όχι μόνον αδιαφορεί συστηματικά για αυτές τις λύσεις, αλλά με την μετάβαση σε εβδομαδιαία επιδημιολογική έκθεση, λειτουργεί ως τροχοπέδη για την εθελοντική δράση της κοινωνίας των πολιτών.

Τα ανοικτά δεδομένα και η ανοικτή διακυβέρνηση είναι οχήματα ξεκάθαρης επικοινωνίας και διαφάνειας μεταξύ μιας κυβέρνησης και των πολιτών της χώρας. Σε μια εποχή που ο ψηφιακός μετασχηματισμός αποτελεί μονόδρομο και σε μια χώρα που έχει δεσμευτεί, με την συμμετοχή της σε διεθνή δίκτυα και οργανισμούς, να προωθεί τα ανοικτά δεδομένα και την ανοικτή διακυβέρνηση, θα περιμέναμε δράσεις που θα ενισχύουν την ανοικτότητα, ιδιαίτερα για φαινόμενα παγκόσμιων κρίσεων, όπως μια πανδημία. Δυστυχώς, στην περίπτωση της χώρας μας φαίνεται πως, ειδικά για την πανδημία, τα πολλά δεδομένα “είναι φτώχεια”.


[1] Επικαιροποίηση της επιδημιολογικής έκθεσης του ΕΟΔΥ – δημοσιοποίηση στοιχείων σε εβδομαδιαία βάση

[2] The COVID-19 Dashboard Moves to Weekly Updates

[3] What Counts? A scoping inquiry into how well the government’s evidence for Covid-19 decisions served society

Open Content Technology

How to read books borrowed from Internet Archive on your Android device

“The Great Influenza” by John M. Barry borrowed by the Internet Archive lending library.

In the Internet Archive you can find a lending library with more than 3.000.000 books that you can borrow and read online. Depending on the book availability you can borrow a book for 1 hour or 14 days. After this period ends you can renew the book if it is still available. If you want to know more about the lending process there are information available here.

Reading books directly from the browser.

This is pretty much straight forward. All you have to do is create an Internet Archive account by subscribing for free and then choose the book you want to borrow from this catalogue.

Reading books on your Android Device.

Thats is a trickier one. It requires a couple of more steps but after the initial setup, things are really easy.

From your Android device:

Step 1: Download Adobe Digital Editions from the Google Play Store.

Step 2: Download PocketBook Reader from the Google Play Store.

You are ready in terms of applications.

Step 3: Visit a book you have borrowed on Internet Archive. To the left you are going to see a menu that contains this icon:

by clicking it a menu will reveal. In this menu select Downloadable Files (2 formats) and in the next menu click on the Get PDF button.

This will download an .acsm file to your Android device.

Step 4: Open PocketBook Reader app. When you open it, it will require permission to scan your device folder and will automatically find any .acsm files.

Step 5: Click on the .acsm file you want. This will automatically open the Adobe Digital Editions page and require that you login. If you don’t have an account to Adobe Digital Editions page you can create one for free using the respective link.

add adobe drm accounts on pocketbook reader android

After finishing with setting up your account the e-book will download and open.

Happy reading!

Side Notes

Το παραλιακό μέτωπο της Θεσσαλονίκης και ο Terry Gilliam.

Το πρωί είδα τον Prodromos Nikiforidis στην Άνω Πόλη και του ευχήθηκα καλή επιτυχία για την συμμετοχή του στην εκδήλωση για το Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο του παραλιακού μετώπου της Θεσσαλονίκης που θα γίνονταν σήμερα. Αν και εκ φύσεως αισιόδοξος, για να είμαι ειλικρινής, την ευχή την έδωσα περισσότερο για να συνοδεύσει την καλή διάθεση και την αγωνία του για την Νέα Παραλία. Δεν πίστευα ότι η συζήτηση θα έχει κάποιο ουσιώδες αποτέλεσμα.

Παρακολουθώντας το μεγαλύτερο μέρος της εκδήλωσης κατέληξα ότι το ζήτημα του παραλιακού μετώπου της Θεσσαλονίκης (και ενδεχομένως και άλλων θεμάτων) μοιάζει με την “Μάχη για το Brazil” του γνωστού σκηνοθέτη και Monty Python, Terry Gilliam. Η ταινία Brazil (1985) διαδραματίζεται σε μια δυστοπική πραγματικότητα όπου το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού εργάζεται για ένα γιγαντιαίο “δημόσιο σύστημα διοίκησης” το όποιο δεν προσφέρει ουσιαστικά υπηρεσίες στον πολίτη, παρά είναι σχεδιασμένο ώστε να λειτουργεί για να δικαιολογεί την ύπαρξη και το μέγεθός του. Υπάρχουν πολλά γραφεία, επίπεδα διοίκησης και εσωτερικές διαδικασίες και σπάνια οι δημόσιοι υπάλληλοι γνωρίζουν που καταλήγει η δουλειά τους και ποιον σκοπό εξυπηρετεί.

Στο βιντεάκι που επισυνάπτω ο Gilliam μιλά για την “μάχη για το Brazil” και εξηγεί πως όταν έφτιαξε την ταινία αυτή είχε ένα σοβαρό πρόβλημα. Οι περισσότερες mainstream εταιρείες προώθησης την “απέρριψαν ευγενικά” και ο λόγος είναι ότι ήταν αντισυμβατική, δεν είχε happy end και θα “θύμωνε διάφορους”. Του εξήγησαν ότι η ταινία αφορά, κατά τη γνώμη τους, ένα πολύ μικρό κοινό. Ο Gilliam αναφέρει ότι προσπάθησε να τους εξηγήσει ότι η ταινία έγινε για ένα πολύ συγκεκριμένο κοινό και ότι δεν ήθελε να την δουν και να ενδιαφερθούν άλλοι, παρά μόνο αυτό το συγκεκριμένο κοινό. Οπότε μετά την απόρριψη το μόνο που ήθελε είναι η ταινία να καταφέρει να φθάσει σε αυτό το περιορισμένο κοινό. Η ταινία βέβαια σήμερα είναι ξακουστή και έχει περάσει από εκατομμύρια ματιών ανά τον κόσμο.

Έτσι ακριβώς συμβαίνει, κατά την άποψή μου, και με τα προβλήματα της πόλης. Δεν ενδιαφέρεται και δεν θα ενδιαφερθεί ποτέ όλο το κοινό. Ιδιαίτερα σήμερα που παράλληλα τρέχει το ζήτημα της πανδημίας, ένας πόλεμος εδώ παρά έξω, αύριο μια φτωχοποίηση και δεν ξέρω εγώ τι, ο κόσμος έχει “πολλά στο μυαλό του”. Και τότε τι μπορεί να γίνει; Να αφήσουμε τα πράγματα στην τύχη τους και να καταστρέφονται, αφού ο μέσος πολίτης δεν δείχνει ενδιαφέρον;

Όχι! Μπορούμε να επενδύσουμε σε μικρές ομάδες πολιτών που ενδιαφέρονται για συγκεκριμένα προβλήματα, να ενισχύσουμε τη δράση τους και να έχουμε μια από κάτω προς τα πάνω προσέγγιση όπου “η ιδιαίτερη ευαισθησία” της εκάστοτε ομάδας για ένα συγκεκριμένο πρόβλημα / ζήτημα της πόλης, διαχέεται ή εμπνέει και άλλους πολίτες και μεγαλώνει, σιγά – σιγά, το ενδιαφέρον. Είναι εξαιρετικά δύσκολο η οποιαδήποτε κυβέρνηση ή τοπική αυτοδιοίκηση να πείσει, σε αυτήν την φάση, τον οποιονδήποτε πολίτη ότι θα λειτουργήσει προς όφελός του και ότι αυτός είναι εξαρχής ο σκοπός.

Ομάδες όμως όπως “Οι φίλοι της Νέας Παραλίας”, “Το Παρατηρητήριο Θεσσαλονίκης”, “Thessalonistas” παλαιότερα και πολλές άλλες, μπορούν να εμπνεύσουν ένα “νοιάξιμο” σε μικρή έκταση αλλά ίσως με την απαραίτητη ενέργειας για μικρές διορθωτικές κινήσεις και ίσως αλλαγές. Αλλιώς οι δημοτικοί άρχοντες θα συνεχίσουν να γκρινιάζουν ότι με τα λεφτά που έχουμε και πολλά φτιάξαμε, οι ειδικοί θα επιδιώκουν το τέλειο, που όμως τις περισσότερες φορές δεν είναι εφικτό χωρίς πόρους και οι δημότες θα απογοητευόμαστε όλο και περισσότερο.

(Δημοσιεύθηκε στο Facebook στις 12/03/2022)


Talking VS Listening online

When the pandemic started, during the first quarantine, I remember I felt the need to talk. The thought, the possibility of not being able to socialize and discuss for a period of undetermined length, stressed me.

So I turned to the Internet. Tried to participate in discussions on social media or trigger such discussions with my own posts. Most of the times, there were lengthy discussions. Usually two main opposing opinions and the Internet community forming two sides around them.

Lately I try to stay away of discussions on social media. I, instead, reread the aforementioned discussions. Sadly, in all of them, I see myself being there more for the sake of the discussion rather than to share an opinion. Or to prove a point.

I think there’s much more in listening online, rather than talking. I think that listening and self-reflecting can really bring us close to realizing where we stand on specific subjects.