Linux οδύσσεια! (η κακή αρχή…)

(this post was retrieved, with the help of The Internet Archive, from my retired blog krap.pblogs.gr)

 

Για όλους τους ανθρώπους που επιλέγουν να ασχοληθούν σοβαρά με την πληροφορική έρχεται η ώρα που οριμάζουν και αποφασίζουν να εγκαταστήσουν μια διανομή Linux στον υπολογιστή τους έστω για να δοκιμάσουν (όχι δεν έχει καμία σχέση με φίδια, μήλα και προπατορικά αμαρτήματα).

Η αλήθεια είναι ότι τα SUSE 10 κοντεύουν να κλείσουν χρόνο (που λέει ο λόγος) στο PC μου και το μόνο που κάνουν τον τελευταίο καιρό είναι να μου πιάνουν χώρο αφού σπάνια τα χρησιμοποιώ από τότε που τα εγκατέστησα γιατί απλά δεν είχα χρόνο.

Καθώς λοιπόν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και αφού η διανομή υπήρχε πρόχειρη αποφάσισα να τα εγκαταστήσω και στον φορητό μου, με την προοπτική να ασχοληθώ σοβαρα για κάποιο διάστημα και γιατί όχι να φτάσω σε σημείο να αποτελούν αυτά την προεπιλογή αντί των κλασικών πλέον “παραθύρων”.

Αφού λοιπόν τελείωσα με την εγκατάσταση (διόλου επίπονη δουλειά κατά τη γνώμη μου), τα Linux αποτελούσαν πλέον κομμάτι του φορητού μου, με το δικό τους προσωπικό Partition, τον boot loader άψογα ρυθμισμένο και εγώ ικανοποιημένος με τον εαυτό μου ξεκίνησα για να κάνω την πρώτη μου είσοδο στο νεο-εγκατεστημένο λειτουργικό.

Ωστόσο μετά το login αντιλήφθηκα έντρομος ότι οι drivers δεν ήταν αυτοί που θα έπρεπε να ήταν με αποτέλεσμα όχι μόνο τα μισά χαρακτηριστικά του φορητού να μην είναι διαθέσιμα, αλλά να είμαι αναγκασμένος να μπορώ να αναγνωρίζω το εικονίδιο ο υπολογιστής μου από την αυλή του σπιτιού μου λόγω της προεπιλεγμένης ανάλυσης 800Χ600.

Για Internet βέβαια ούτε λόγος γιατί έχω την ατυχία, παρόλο που πλέον διαθέτω dsl, να μην διαθέτω rooter αλλά modem πράγμα που κάνει αναγκαία (από όσο κατάλαβα μετά απο συζητήσεις με πιο ειδικούς από εμένα πάνω στο θέμα) την χειροκίνητη εγκατάσταση των drivers στα Linus (ευτύχημα αποτελεί το γεγονός ότι το cd του μόντεμ περιέχει drivers για linux, δυστύχημα το ότι ο τρόπος εγκατάστασης δεν είναι ο πλέον εμφανής και πρέπει να κατέχεις την “πληκτρολογιομαντεία” για να τα καταφέρεις).

Infosystem 2006

(this post was retrieved, with the help of The Internet Archive, from my retired blog krap.pblogs.gr)

Μετά την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, έρχεται η Infosystem, το τεχνολογικό (;) ξαδερφάκι της. Αν και η προσωπική μου άποψη είναι ότι στην συγκεκριμένη διοργάνωση ταιριάζει γάντι η φράση “κάθε πέρισυ και καλύτερα” ωστόσο συνεχίζω (ναι είμαι μαζοχιστής) να την επισκέπτομαι κάθε χρόνο σε πρώτη φάση γιατί τα τελευταία 3 χρόνια εισέρχομαι δωρεάν κάνοντας χρήση της ιδιότητάς μου ως φοιτητή του τμήματος Πληροφορικής Α.Π.Θ. και δευτερευόντος γιατί ελπίζω ότι κάποια στιγμή θα μπορέσω να δω κάτι, έστω ένα concept σε ένα stand σε ένα περίπτερο το οποίο θα με κάνει να σκεφτώ, “αυτό αξίζει να το δω”.

Με αυτή τη λογική λοιπόν ξεκίνησα χθες, με μια παρέα και άλλων fan της επιστήμης της πληροφορίας, για να επισκεφτούμε την Infosystem.

Μπαίνοντας στο πρώτο περίπτερο ήμουν προετοιμασμένος ψυχολογικά για τον όγκο των διαφημιστικών που θα κουβαλούσα φεύγοντας για αυτό φρόντισα από νωρίς να προμηθευτώ μια σχετικά μεγάλη σακούλα. Αφότου λύθηκε το πρόβλημα του αποθηκεύτικού χώρου συνδυάζοντας ταυτόχρονα και εργονομία (υφασμάτινη σακούλα αρκετά μεγάλης χωρητικότητας που μπορούσε να τοποθετηθεί άνετα στον ώμο φροντίζοντας πάντα να την καλύψουμε με κάποιο πανωφόρι για να μην δώσουμε τροφή σε κακεντρεχή σχόλια σχετικά με τις σεξουαλικές προτιμήσεις μας) μπορούσα να ξεκινήσω τη συγκομιδή. Μετά την πρώτη “γύρα” και την απαραίτητη επίσκεψη στο stand με βιβλία του Dan Brown και άλλα παρόμοιου τύπου (που είναί τα βιβλία πληροφορικής; ΟΕΟ;) καταλήξαμε να κοιτούμε κάποια stands ΤΕΙ (ήταν πάνω από 3 αν θυμάμαι καλά), τα οποία περιείχαν κυρίως διπλωματικές εργασίες όχι ιδιαιτέρου ενδιαφέροντος, ενώ συγκεκριμένα ένα από αυτά πρωτοτύπισε σε σχέση με τα αλλά και αν μη τι άλλο μοίραζε ένα δισκάκι με δωρεάν ή trial verisions λογισμικού.

Γενικότερα την τιμητική τους είχαν οι dsl συνδέσεις, ενώ πολλά φυλλάδια με προσφορές και περιοδικά για αγορά hardware και software από online ή μη καταστήματα έκαναν την εμφάνισή τους από το πουθενά, γεμίζοντας τις σακούλες μας με υποψήφιο προς ανακύκλωση χαρτί.

Ενδιαφέροντα stands αποτέλεσαν αυτά του Ασύρματου Μητροπολιτικού Δικτύου Θεσσαλονίκης (TWMN – Thessalonikis Wireless Metropolitan Network) και της Ένωσης Χρηστών και Φίλων Linux Ελλάδας (HEL.L.U.G). Στο δεύτερο δίνονταν κλασική μια διανομή Linux δωρεάν (αυτή τη χρονιά Fedora Core 5).

Άλλα περίπτερα άξια λόγου δεν υπήρχαν ωστόσο μετά το πέρας της επίσκεψης στο περίπτερο με το χρωματιστό (λόγω τον εκτυπωμένων plotters) πάτωμα, υπήρχαν αρκετα διασκεδαστικά πράγματα όπως skateboard και BMX show (όχι δεν μιλώ για παιχνίδισε υπολογιστή, ήταν live) καθώς και χώροι όπου μπορούσε κανείς να παίξει video games ρίχνοντας αρκετό ξύλο στον αντίπαλο φίλο του.

Κάπως έτσι τελείωσε η περιήγησή μας στην Infosystem 2006 και αποκαμωμένοι πια, φορτωμένοι με μια σακούλα γεμάτη “πληροφορία” καταλήξαμε σε κάποιο καφέ της πόλης να μιλούμε για οτιδήποτε άλλο εκτός από την Infosystem.

Υλικό που πήρα από την Infosystem και δεν το πέταξα αμέσως:

  • Cd με software (stand τμήματος πληροφορικής του ΤΕΙ Θεσσαλονίκης)
  • Fedora Core 5 (stand  HEL.L.U.G)
  • Περιοδικό Chip (stand CHIP, τεύχος Ιουνίου 2006 🙁 συνοδευόμενο από dvd με software)
  • Περιοδικό stuff (stand stuff, πρώτη φορά το παρατηρώ, επίσης τεύχος Ιουνίου 2006)
  • Πλειάδα καταλόγων καταστημάτων με hardware & software
  • 9 ώρες δωρεάν χρόνο σε γνωστά internet caffe της θεσσαλονίκης (μέχρι να ενεργοποιηθεί η DSL σύνδεσή μου καλά είναι αρκεί να προλάβω τα deadline ενεργοποίησης)
Του χρόνου λοιπόν πάλι στην Infosystem για ένα παρόμοιο διασκεδαστικό απόγευμα…